O tu qu'as estat mandat coma un camin per l'existéncia,

O Maomet, garison de mon alma e de mon còr malaut.

Lo còr regonfla de langui e d'amor per tu, o Messatgièr,

O misericòrdia de la part d'Allah per totes los mondes.

Mai bèl que tu n'avèm pas jamai vist dins l'univèrs;

Allah t'a onorat subre tota sa creacion de la mai nalta favor.

Als uèlhs negres de kohl, la creacion tota s'enclinèt en te vesent;

Ai caminat segon la guida d'Ahmad, e aimi Maomet.

Perfièch en totas sas qualitats es Taha, un solelh dins sa matina;

Las larmas dels uèlhs rajèron en lausa del Messatgièr d'Allah, Maomet.