De la beutat de l'univèrs ven mon vin

L'ai tastat pur e n'es licit

Es tirat de las qualitats de ma luna plena

Una beutat que conten tota perfeccion

Un visatge que sa lutz a bresilhat

E l'univèrs n'es vengut lo miralh

Se ton còr ne cerca l'encontra

Alara que ta passion s'acòrde amb la Seuna

Per l'esperit, soi un cèl immens

Per lo còrs, non soi que polvera

Soi una flor, soi d'aiga

Me pèrdi dins la doçor de mon extasi

L'esperit montèt a son naut reng

E lo còr se metèt a lo gardar

E lo còrs correguèt sus son camin

Per n'aténher aital son vòt mai car

Ò tu que blamas per ignorància

Un amant qu'a l'union atencha

Se blasmas per vertat, seràs esprovat

E tastariás aquel amor a l'instant

Per ton anequilament de tot fòra d'Él

T'abrigas dins l'immensitat de sa perennitat

E per la frescor del beure de son plaser

Del còr l'ardent languir s'atuda

Que las gràcias de Dieu sián ofèrtas

Mai suavas que tot perfum

Al Messatgièr qu'es aparegut

Que sa lutz escafa tota errància

Amb una patz que jamai s'acaba

E sa Familha, la gent de naut estatge

Sos Companhons e los que los seguisson

E totes los òmes de Dieu