Qual es coma Ahmad dins los dos mondes que n'es l'aimat?

Luna plena, tota la creacion se pèrd en sa beutat.

Qual es coma el? Lo Senhor del Tròn l'onorèt

En la fòrma e l'arma, vertadièrament, Dieu li faguèt don.

Lo solelh a vergonha davant las lutz de sa paruda

L'esperit dels òmes s'esmarra en contemplar son essentia.

Benesit siá Dieu, que doças son sas vertuts

Possediguèt la beutat, que resplandissent es son visatge.

O Arabis de Wadi al-Nuqa, o pòble de Kadhima

Dins vòstre quartièr, una luna demòra que lo còr n'es l'ostal.

Que la patz del Dieu del Tròn siá sus el tant que lo solelh se lèva

E tant que lo guida canta per menar sos camèls.

Allà m'autregèt la gràcia de cantar lo laus de l'Elegit

Benlèu que serai vist entre los que lausan son nom.

Quand vendrai legir lo registre de mas òbras

N'ai ges d'autre que l'Aquel de la gràcia, que vèrs ieu se vira.

Maomet es lo senhor dels dos mondes, dels djinns e dels òmes

E lo mestre de las doas gènts, Arabis e non-Arabis.

Es lo benaimat que n'esperam l'intercession

Contra cada espavent que nos vèn assalhir.

Nòstre Profèta, que ditz lo ben e defend lo mal

Degun es pas mai fisèl a sa paraula, que siá un "non" o un "òc".

Coma una flor en sa frescor e la luna plena en son onor

Coma l'ocean en larguessa e lo Temps en resolucion.

O Senhor mieu, per l'Elegit, fa que nòstres vòts s'acompliscan

E perdona-nos lo passat, Tu que la generositat es sens fin.

E, o Dieu, perdona a totes los musulmans lors decas

Per çò que recitan a la mosqueta Al-Aqsa e dins lo Santuari Ancian.

Pel ranguet d'aquel que son ostal es un santuari a Tayba

E que lo nom meteis es un dels juraments mai grands.