Pas degun vèrs lo melhor dels òmes la man estendèt

sens que per el ne siá fòrça urós

Atal vèrs el ai estendut ma pròpria man

e per aquò fuguèri d'entre los benastrucs

Pòrta vèrs Dieu que s’es elevada e enauçada

en onor, e s'es destriada per tota naltesa

E totes per sa crida se son units

a Dieu, e an obtengut per el lo secors

Dins la destressa coma dins l’asendat

en son emparança me refugii tota la vida

E disi: Secor-me, ò mon tresaur

e acòrda-me de tas palmas la rosada

Ten de mercé per nosautres, ò mon esperança

per la garison del còr de sas dolors

Lo que t'aima poiriá demorar dins la pavor

quand per ton ranguier crenti pas degun?

Espèri pas d'autre que tu se mon destin

se fa cruel e que me mancan los socors

Per ta vida, espandís ton agach

per bontat, ò melhor de los que se prostèrnan

Sès l'Elegit dempuèi l'eternitat

ò melhor intercessor d'entre las nacions

E per ta lutz, aprèp lo neient

la fàcia de la creacion a florit e s'es mostrada

E las benediccions de Dieu sens compte

a tu son ofèrtas, ò tu de nalt meriti

E a la familha e als companhons illustres

tant que lo camelièr canta e ressona