Digatz a aquel que m’a blamat

Daissa-me amb mon afar, ò blamaire

S’aguèsses sauput çò que s’es passat

Non m’enebirias pas, ò ignorant

Veses pas mon còrs languissent

Que lo mal de la magror a afeblit

Digas-me per qual es aquel afan

E aquel desir ardent e aquel estonament

Diu me sufís e basta

Digas çò que voldràs, ò curiós

Ò vosaltres que demoratz dins mos secrets

Ai per vosaltres la puritat de l’amistat

Vos ai fisat, ò mos senhors

Lo regit de mon afar e la conducha

Negligissatz pas aquel que, tre l'alba

S’enauça per vos d’entre los servidors

Es de pè a la pòrta, i demorant

Esperant l’eür e l’acceptacion

Diu me sufís e basta

Digas çò que voldràs, ò curiós

An bufat las auretas de l’union

Del costat del Santuari Sublim

Sas lutz an submergit

Los monds del còrs desliure

De tot çò que n’es pas son Adorat

L’Unic, la Vertat, lo Protector

Se son revelats sos secrets

E s’es pausat dins la torre de l’atenhuda

Diu me sufís e basta

Digas çò que voldràs, ò curiós

L’aimant a passat la nuèit amb l’Aimat

E lo blamaire negligent es luènh

Sap pas çò qu’es l’afar de l’amor

Entre los mèstres e los esclaus

Ai, de malur per el ! Que li costariá

Se conoissiá de l’òme urós

Sa plaça prèp de son Senhor

E Diu sap plan çò que ditz

Diu me sufís e basta

Digas çò que voldràs, ò curiós

Que dison los que negan

D’aquel qu'a un còrs sencer e pur

Aimant de totes los musulmans

E sa tòca es lo Senhor Generós

E crei en d'el meteis

Qu’es un servidor mesprezable

Sens la providéncia de son Senhor

Seriá un vagabond esgarrat

Diu me sufís e basta

Digas çò que voldràs, ò curiós