Daissa-me descriure los signes que li son apareguts,

Clarament visibles coma de balises enlugarnidas de nuèch

Sus las nautas còlas per aculhir los convidats

Encara que la beutat de la perla s'augmente quand es enfilada amb d'autras,

Sa valor es pas mermada quand es sola, desfilada

Quina espèr que pòt aver aquel que tenta de la laudar

De far justícia a sos traits e qualitats noblas?

Vèrses de vertat del Misericordiós — revelats dins lo temps,

Eterns — l'atribut de l'Etern Preexistent

Son pas ligats al temps, e nos portan de novèlas

Del Darrièr Jorn, e tanben d’‘Ad e Iram

An durat fins a nòstre temps, e an subrepassat

Cada miracle portat per d'autres profètas, Que venguèron, mas durèron pas

Vèrses tan clars que cap d'obscuritat pòt pas demorar

Per lo disputaire, ni an pas besonh de cap jutge

Cap enemic implacable los a pas jamai atacats

Sens se retirar fin finala de la batalha, demandant la patz

Lor eloqüéncia refuta la pretencion d'un que s'opausa a eles,

Coma un òme onorable defendi la man de l'agressor De çò que’s sacrament

Contenon de significacions coma las ondes sens fin de la mar,

E van plan al delà de sas jòias en beutat e valor

Lor meravilhas son innombrablas e incalculablas,

Ni lor repeticion constanta mena pas jamai a la lassituda o a l'enuèg

Lo que los recitèt foguèt emplenat de delici, e li diguèri,

“Vertadièrament as agantat la còrda d’Allah — alara ten-te a ela.”

Se los recitas per paur de la calor del fuòc ardent,

As estinguit la calor de l'ardor amb lor aiga fresca e doça

Coma lo Ḥawḍ, que fa lusir las caras dels desobedients,

Quand son arribats amb las caras negras coma lo carbon

Coma lo Ṣirāṭ e coma las Balanças de la justícia,

La vertadièra justícia entre los òmes pòt pas èsser establida d'autra manièra

Te meravilhes pas se una persona envejosament refusa de los reconéisser,

Fent semblant d'ignorar, encara que plenament capabla de comprene

Perque l'uèlh pòt rebutar la lutz del solelh quand es inflamat,