Los gents de l'amor me diguèron:

Se Dieu te met a l'espròva amb aquesta passion,

Sàbia que sa posicion es nauta e preciosa;

Quitament los sabents ne son desconcertats.

I a pas d'amor vertadièr sens Union,

E pas d'Union que siá pas carament ganhada.

I a pas de vin a mens que siá lo segellat,

E pas de posicion espirituala a mens que tòque las nautoras.

Coma èri prigondament endormit,

Los Òmes de Dieu se tenguèron sus ieu.

Me diguèron: Leva-te, o dorment,

E remembra ton Senhor Etern.

Los gents me dison que soi enganat

Mas mon camin es ja traçat e clar.

Car se soi purificat amb mon Senhor,

Alara lo jutjament de l'òme es sens importància.

L'alba a esclatat sus mon Aimador,

Fins que lo vegèri amb mos pròpris uèlhs.

Tu solas siás ma recèrca, o mon Dieu,

E tu as mai de drech sus ieu que ieu sus ieu-meteis.