Bij de vallei van al-Aqiq kwamen wij bijeen,

wij en zij met de donkere ogen

Wat denk je van de waanzinnige van Layla?

Hij leed slechts een fractie van deze waanzin

O mijn ogen, hoe zij mij hebben uitgeput,

en o mijn oogleden, hoe zij mij hebben verlaten

O mijn hartje, wees geduldig,

met hen die van mij zijn gescheiden

Op maandag nam ik afscheid van hen,

tegen de dinsdagochtend was ik eenzaam zonder hen

Het zijn edele meesters die mij achterlieten,

terwijl ik tranen van bloed uit mijn ogen ween

Ik weende totdat zelfs de vogels,

op de takken medelijden met mij kregen

Bij Allah, als ik sterf van verlangen,

was mij dan met mijn eigen tranen

Klaag over mij en zeg,

"Hier ligt hij die gedood is door die ogen."

Ik bleef dralen rond de rijdieren,

smekend: "Bij Allah, neem mij mee

Naar de woningen van mijn volk!"

Zij vertrokken zonder mij te begroeten

Ga, o mijn boodschapper, naar hen toe,

haast u en kus hun handen

Breng mijn groeten aan hen over,

wellicht zullen zij mij aanvaarden

Mijn boodschapper kwam glimlachend naar mij toe,

en zei: "Verheug u, want verzoening is de uwe!

Bij de band van uw brood en uw zout,

zij hebben mij beloofd dat u met hen herenigd zult worden