In de Stad heb ik geliefden die, wanneer zij kijken

naar mij, mijn zorgen doen verdwijnen en het leed doen wijken.

En het hart verkeert in innigheid en in een vreugde

die overvloedig is, terwijl welslagen en overwinning mij vergezellen.

O bewoners van Tayba, kom nader, want ik ben door liefde verteerd

en ik wacht vol overgave op datgene waar ik op hoopte.

Het is uw gewoonte dat de minnaar, wanneer

hij u aanroept met de taal van de liefde, wordt getroost.

De liefde vervult mijn hart, ja, zij is zelfs belichaamd in

een gedaante naar mijn beeltenis, indien de vormen daarop duiden.

O Meester van de Boodschappers, sta mij bij, want er resteert

mij geen uitweg meer, behalve de opgeslagen liefde van u.

Aan God behoort uw dierbare geboorte, waarmee

de aarde werd gezegend en de beproevingen werden verdreven.

Een dag waarop de wereld straalde; nimmer rees

er een zon of een maan boven een dag die daaraan gelijk is.

Een groet aan u vanuit een geurend hart

waarvan het aroma toeneemt door uw welriekende geest.

En aan wie mij vroeg: "Waarnaar verlangt u?", antwoordde ik

"Ik verlang naar Tayba met een verlangen dat geen grenzen kent."

O gezagvoerder van het luchtruim, laat mij landen zodra er

voor uw ogen de Groene Koepel en de kamers schitteren.

Daar zal ik mij wenden tot het venster van de Boodschapper, opdat

ik God om vergiffenis smeek daar waar de zonde wordt vergeven.

Gods zegeningen rusten op u, zolang er worden gereciteerd

tijdens uw geboortefeest de verzen en de soera's.

En op de familie, de metgezellen en alle volgelingen

en de Ghawth, de Qutb en de geliefden wanneer zij aanwezig zijn.