Ik heb onrecht gedaan aan het pad van degene die in de nacht bad

Totdat zijn voeten klaagden over pijn en zwelling

Terwijl hij zijn binnenste bond tegen de extremiteit van zijn honger,

Zijn delicate huid verbergend onder de steen die rond zijn middel was gebonden

De hoge bergen van goud probeerden hem te verleiden,

Maar hij toonde hen in ruil daarvoor de ware betekenis van verheffing

Zijn situatie van soberheid en nood bevestigde alleen zijn onverschilligheid voor wereldse zorgen,

Want zelfs dringende nood kan zo'n onberispelijke deugd niet aantasten

Hoe zou de dringende nood van zo'n persoon hem naar de wereld kunnen trekken,

Wanneer zonder hem de wereld nooit uit de niet-bestaan zou zijn gekomen?

Mohammed is de meester van de twee werelden, meester van de djinn en mensen,

En meester van de twee groepen, Arabieren en niet-Arabieren

Onze Profeet, die het goede beveelt en het verkeerde verbiedt,

Er is niemand die trouwer is aan zijn woord, of het nu 'ja' of 'nee' is

Hij is de geliefde, wiens voorspraak wordt gehoopt

Tegen alle angstaanjagende dingen die ons overvallen

Hij heeft mensen naar Allah geroepen, dus degenen die zich aan hem vastklampen

Klammen zich vast aan een touw dat nooit zal breken

Hij overtrof de andere profeten zowel in vorm als in nobel karakter,

En niemand is hem ooit genaderd in kennis of in pure vrijgevigheid

Ze vragen allemaal de Boodschapper van Allah om slechts een handvol water

Uit zijn oceaan, of een slok uit zijn nooit eindigende regen

Ze komen allemaal tot stilstand voor hem volgens hun maat,

Als diakritische punten op zijn kennis, of klinkertekens op zijn wijsheid

Hij is degene in wie betekenis en vorm werden vervolmaakt,

En toen koos Degene die alle mensen schiep hem als Zijn geliefde

Hij is ver verwijderd van het hebben van enige gelijke in zijn deugden,

Want in hem is de essentie van perfectie ondeelbaar

Laat wat de christenen hebben beweerd over hun Profeet,

Verder mag je zeggen wat je wilt in lof van hem

Je mag aan zijn wezen toeschrijven wat je wilt van adel,

En aan zijn rang wat je wilt van grootheid

Inderdaad, de hoge verdienste van de Boodschapper van Allah heeft geen uiterste limiet

Die door de tong van een mens kan worden uitgedrukt

Waren zijn wonderen zo machtig als zijn rang,

Zou alleen al het geluid van zijn naam dode botten tot leven brengen

Hij heeft ons niet getest met dingen die onze intellecten zouden uitputten,

Uit bezorgdheid voor ons, zodat we niet in twijfel of verwarring zouden vallen

De mensheid is niet in staat zijn ware essentie te begrijpen,

Dichtbij en veraf, ze zijn sprakeloos

Zoals de zon, die van veraf klein lijkt voor het blote oog,

Terwijl van dichtbij, het het zicht zou verduisteren en verblinden

Hoe kunnen mensen die slapen zijn ware werkelijkheid waarnemen

In deze wereld, terwijl ze door hun dromen van hem worden afgeleid?

De omvang van de kennis die we van hem hebben is dat hij een man is,

En dat hij de beste is van alle schepselen van Allah

Elk wonder gebracht door de Edele Boodschappers

Was alleen met hen verbonden door zijn licht

Zeker, hij is een zon van vrijgevigheid en zij zijn zijn planeten,

Hun lichten voor de mensen in de duisternis tonend

Hoe genereus is de schepping van een Profeet Versierd met uitstekend karakter!

Zo gezegend met schoonheid, en stralend van gezicht

Als een bloem in frisheid en een volle maan in eminentie,

Als een oceaan in pure vrijgevigheid en als de Tijd zelf In kracht van vastberadenheid

Alleen al door zijn majestueuze houding, zelfs wanneer hij alleen was,

Leek hij alsof hij zich onder een groot leger en gevolg bevond

Het was alsof glanzende parels, beschermd in hun schelpen,

Tevoorschijn kwamen uit zowel zijn spraak als zijn stralende glimlach

Geen parfum kan ooit dat van de aarde evenaren die zijn nobele vorm bevat,

Wat een geluk voor degene die die gezegende aarde ruikt of kust!