يا مَنْ يَرَى أدمُعِي تَنْهَلُّ كالدِّيَمِ
O You Who See My Tears Pouring Down Like Ceaseless Rain
My
يا مَنْ يَرَى أدمُعِي تَنْهَلُّ كالدِّيَمِ
مِنْ مُقْلَتيَّ وجِسْمِي بَادِيَ الْسَّقَمِ
မစဲတသဲသဲရွာသော မိုးနှယ် ကျွန်ုပ်၏မျက်ရည်များ စီးကျနေသည်ကို မြင်သူအို ...
ကျွန်ုပ်၏မျက်ဝန်းအစုံမှ စီးဆင်းနေကာ ကိုယ်ခန္ဓာ၌လည်း အနာရောဂါ ထင်ရှားနေလေပြီ။
لا تَعجَبنَّ وإنْ أصْبَحْتُ كالرِّمَمِ
رِيمٌ على القَاعِ بينَ البَانِ والْعَلَمِ
ကျွန်ုပ်သည် သက်မဲ့ရုပ်ကြွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပါစေဦးတော့၊ အံ့သြမနေပါနှင့်
လွင်ပြင်ထက်ဝယ် ဘန်းပင်များနှင့် တောင်ကုန်းကြားရှိ သမင်ပျိုတစ်ကောင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။
أَحَلَّ سَفْكَ دَمِي في الأَشْهُرِ الْحُرُمِ
واعْجَبْ لأَمْرِي فإنّي لَمْ أكُنْ أَبَدَا
မြတ်နိုးဖွယ်လမြတ်များအတွင်း ကျွန်ုပ်၏သွေးကို ဖိတ်စင်စေခြင်းအား သူခွင့်ပြုခဲ့သည်
ကျွန်ုပ်၏အခြေအနေကိုသာ အံ့သြမိပါတော့၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်သည် တစ်ခါမျှ...
أَخشَى الشَّدَائِدَ لوْ مَدَّتْ إلَيَّ يَدَا
لَكِنَّمَا الْحُبُّ أَصْمَانِي فَقُلْتُ سُدَى
ခက်ခဲမှုများက ကျွန်ုပ်ထံ လက်ကမ်းလာပါစေဦးတော့၊ ကြောက်ရွံ့ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါ
သို့သော် အချစ်က ကျွန်ုပ်ကို နားမကြားသူ ဖြစ်စေခဲ့ကာ ကျွန်ုပ်၏စကားတို့သည်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရ၏။
رَمَى القَضَاءُ بِعَينَيْ جُؤذُرٍ أَسَدَا
يا سَاكِنَ اَلْقَاعِ أدرِك سَاكِنَ الأَجَمِ
ကံကြမ္မာသည် သမင်ငယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကို ပစ်လဲလိုက်လေပြီ
အို... လွင်ပြင်၌ နေထိုင်သူ၊ တောနက်ထဲ၌ နေထိုင်သူကို လာရောက် ကယ်တင်ပါလော့။
صَالَ الْحَبِيبُ بِنَبْلِ الطَّرْفِ ذِي الْعُدَدِ
عَلَى فُؤَادِي وَخَـلاَّني بِلاَ رَشَدِ
ကျွန်ုပ်၏ချစ်သူသည် စူးရှသောမျက်စောင်းမြား အမြောက်အမြားဖြင့် ကျွန်ုပ်၏နှလုံးသားကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်
လမ်းပြမဲ့သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်ကို လမ်းပျောက်စေကာ စွန့်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။
وَإِذْ رَمَانِي وَأَوْهَى سَهْمُهُ جَلَدِي
جَحَدْتُها وَكَتَمْتُ الْسَّهْمَ فِي كَبِدِي
သူ၏မြားချက်က ကျွန်ုပ်ကို ထိမှန်ကာ ကျွန်ုပ်၏သည်းခံနိုင်စွမ်းကို လျော့ပါးစေသောအခါ
ဒဏ်ရာကို ကျွန်ုပ် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး မြားတံကိုလည်း နှလုံးသားထဲမှာပင် ဝှက်ထားခဲ့ပါသည်။
جُرْحُ الأَحِبَّةِ عِنْـدِي غَيْرُ ذِي أَلَمِ
إذا بَدا قَمَرِي لا يَظْهَرُ القَمَرُ
ချစ်သူပေးသော ဒဏ်ရာများသည် ကျွန်ုပ်အတွက် နာကျင်မှုမရှိပါ
ကျွန်ုပ်၏လမင်းကြီး ပေါ်ထွန်းလာတိုင်း ကောင်းကင်ယံမှ လမင်းသည်ပင် ကွယ်ပျောက်သွားရ၏။
قَدْ طَالَ في حُبِّهِ التَّفْكيرُ والْسَهَرُ
رُوحِي لَهُ ودَمِي والْسَّمْعُ والْبَصَرُ
သူ့ကို ချစ်မြတ်နိုးလွန်း၍ တွေးတောရင်း မအိပ်မစက်နိုင်သော ညပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့လေပြီ
ကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်၊ သွေး၊ အကြားအာရုံနှင့် အမြင်အာရုံ အားလုံးသည် သူ၏အပိုင်သာ ဖြစ်သည်။
يا لائِمِي في هَواهُ والْهَوَى قَدَرُ
لو شَفَّكَ الْوَجْدُ لَمْ تَعْذِلْ ولمْ تَلُمِ
သူ့ကိုချစ်မိသည့်အတွက် ကျွန်ုပ်ကို အပြစ်တင်သူအို ... အချစ်ဆိုသည်မှာ ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်သည်
အကယ်၍ ဤမျှပြင်းပြသော တောင့်တမှုမျိုး သင့်ကို လောင်မြိုက်ခဲ့ပါက သင်သည် ကဲ့ရဲ့မည်လည်း မဟုတ်၊ အပြစ်တင်မည်လည်း မဟုတ်ပေ။