Надин гоо үзэсгэлэнгийн чинь гэрэл надаас далд ороход би өгүүлрүүн,

Тэрхүү гэрэл хараанаас минь алсран замхрахад би ийнхүү хэлэв.

Бурхны нэрээр, нэгэн шаналал намайг бүрэн эзэмдлээ,

Тэрхүү зовлон дунд би үхлийн амтыг ч мэдрэв.

Гүн уй гашууд автсан миний хоёр мэлмий,

Ундран гарах булаг мэт тасралтгүй урсан халина.

Урссан тэр их нулимсанд миний зовхи үл ханана,

Эцэст нь тэд өөрсдөө хатан ширгэх хүртэл нулимс дундарсангүй.

Зүрх минь хайр дурлалд төөрч, хүсэл тэмүүлэл минь нэмэгдэнэ,

Бидний эргэн учрах тэр хугацаа хэзээ болох вэ?

Мэлмийгээс минь тэрхүү гэрэл туяа алсран одов,

Ай үзэсгэлэнт Сар минь, энэ нүдэнд минь тайтгарал авчирч хайрла.