Го изгореа срцето на заљубениот во живата жар на љубовта,

а мојата молба меѓу нив е само моја молба — сега кога страста се разгоре.

Моите солзи и моето венеење го објавуваат пожарот на копнежот,

и меѓу нив дури и моето пустошење ми стана слатко, иако одвраќањето траеше долго.

О водачу на караванот, скрати ми го патот,

и патувај, во името на Бога, низ моето срце, сè до Највисокиот Придружник.

И ако сјајот на Саканиот те пресретне, постави го својот шатор во Ал-Акик,

и нека блиските посредуваат — можеби мојот Сакан ќе дарува.

Одведи го овој вљубен должник до праговите на благородните;

можеби ќе се смилуваат на мојот жар, на моите солзи што паѓаат во ритам,

и ќе ме прифатат и покрај мојата маана, таму на тоа возвишено место,

и нивното соединување ќе ја отстрани мојата мака, а доаѓањето до водата ќе стане слатко.

О соседи на Ал-Шиб, останете верни на овој сиромав;

омекнете, смилувајте се на моите седи коси — ете, моите солзи се излеваат.

Тргнете го погледот од мојот грев, зашто со тоа огромно простување

мнозина освоиле блискост и кршење на своите окови.

Молитвата на вљубениот, за Саканиот, врз објавеното огледало на мирот

нека мојот Господ го поздрави со неа во блаженство кое никогаш не завршува,

и нејзиното слободно подарено изобилство нека се прелее на благородното Семејство,

и благодарниот кој пиел нека биде даруван со целост во сето постоење.