Му служев со пофалба, барајќи прошка

За гревовите на животот поминат во поезија и служба на другите

Овие два гревови ми беа како венец, чии последици ги стравувам

Како да сум сега жртвено животно

Во двете грешки го следев само безумното младешко однесување

Не постигнав ништо на крај освен погрешно дело и жалење

Ај, за душа што се сретна само со загуба во своите зделки!

Не го искористи овој свет за да го обезбеди Следниот, Ниту пак да започне преговори

Кој ќе ја продаде својата Иднина за овој свет,

Набрзо ќе открие дека бил измамен, и во сегашните и во идните добивки

Ако направам грев, тоа нема да го прекине

Мојот договор со Пророкот, Ниту ќе ја прекине мојата врска со него

Зашто имам заштитен договор од него

Со тоа што сум именуван Мухамед, и тој е најверниот

Од сите луѓе во чувањето на довербите

На Денот на Воскресението, ако не ме земе за рака

Од чиста добрина, тогаш само кажи, „Каков ужасен крај!“

Далеку од него да го лиши надежниот од неговите дарежливи подароци,

Или да врати некој што бара засолниште

Без да го третира со почит

Откако ги посветив сите свои мисли на неговата пофалба,

Го најдов како најдобар гарант за моето спасение

Неговата дарежливост нема да изостане дури и на рака што е прашлива и сиромашна,

Зашто сигурно дождот може да донесе цвеќиња дури и на најкаменитите падини