Прашајте го моето срце, прашајте го, зашто тоа ќе ве извести

за мене кога сте отсутни, зашто во него е вашето присуство

О месечини чија блескава појава го осветли космосот!

Да не беше моето срце што бара утеха кога се сеќавам на вас

И ставањето на мојата дланка врз него, би полудело од копнеж

ако моите солзи се измешаат со морињата на земјата, би ги потопиле

Од окото што жешкиот оган на копнежот го остави без сон

а заносот ја распарчи мојата внатрешност и ја раздели

Да го приближеа огнот до моето срце, тоа би го изгорело

па дали сте слушнале за срце што го запалило самиот оган?