Убавица која нѐ негува

постојано нѐ познава

Дојде за да ни подари

правда и добродетел

Од моќ благородна

благословена и позната

Со убавина е опишана

тајно и јавно

Се усоврши во сјајот

со лик што на нарав наликува

Сѐ е во хармонија

од него светлината се објави

Се прочистија нејзините извори

се остварија нејзините желби

Нејзините доблести станаа

највисок врв на гордоста

Се раширија нејзините траги

тргнаа нејзините радосни вести

Ги водат нејзините мисли

душите кон цврсто убедување

Во неговиот опис има поуки

што човек не ги раскажал

И сите се восхитени

засекогаш занесени

Стас со средна висина

како што му е природата

Ги надминува со појавата

оние со највисок раст

На неговото лице има месечина

во неговата уста бисери

Во неговиот говор има чедност

со тишина тој се украсил

Чело што е широко

пред Бога е наведнато

Со разум се воздигнало

во чест и спознание

На неговото лице има ведрина

во неговото око црнило

Веѓа со тенок лак

со убавина накитена

Ако се види, го следи

светлина што со него патува

Носот, неговиот гребен

е тенок и орловски

Неговата уста е широка

а градите му се пространи

Стомакот е рамен

со градите изедначен

Лицето е бисерно

а бојата е румена

Духот е светлосен

ги осветли световите

Со крупни зглобови

со чисти чувства

Единствен во достоинството

сличен на него немало

Со природно темни капаци

со сјајни заби

Како зрна од калинка

дали си видел таква калинка?

Брада густа

складно распоредена

Коса бујна

што не ги надминува ушите

Месечина во ноќта е неговата уста

кога ќе се види неговата насмевка

Секаде се чувствува неговиот мирис

по копно и по заливи

Роднинските врски ги одржува

на сите товар им носи

Доброто го прави

тајно и јавно

Во созданието е неговото величество

во Вистината е неговото опстојување

Неговата добрина ги надминува

и џиновите и луѓето

Линијата на неговиот папок

од убавината на неговиот лик

Ништо не е како неговиот поглед

во чест и во верба

Со тенка линија влакна

надмина секој ранг

Со возвишена доблест

завладеа со луѓето во достоинство

Со малку месо на петиците

а градите му се широки

Дарот на јасен говор му е даден

па го надмина Сахбан

Како мирис на мошус во ветре

како да се спушта од падина

Го тера уморниот да заборави

и семејство и татковина

Љубовта кон него е верба

а омразата е неверство

Тешко на оној кој нагрдува

човек во неговата пофалба

О Господи, усреќи нѐ

со неговата светлина врати нѐ

Додека не ја видиме Убавината

на овој и на идниот свет

Нека е благослов и мир од Оној

Кој на луѓето дарови им даде

Врз Пратеникот низ времето

Господ Чиј ранг е возвишен

Исто и врз Зехра

и нејзината пресветла мајка

И врз сите нивни потомци

додека месечината ни шепоти