Eis Séilen ginn erfrëscht,

an d'Broscht gëtt mat Freed erliichtert,

Duerch de Rang vum Taha, deem gréissten u Gnod;

dofir komm mat eis, an du wäerts floriéieren.

Drénk aus engem herrleche Kelch,

schmaach eis passionéiert Léift a sief verzaubert;

Komm méi no an dësem hellegen Hellegtum,

an dir wäert Fridden a Rou geschenkt ginn.

Beschléiss mat voller Oprechtheet

mat de Meeschtere vun der Dugend ze sinn,

Déi nobel Eegenschaften verkierperen -

d'Ierwe vum stralenden Taha.

Steig erop op héich Spëtzen

an op de Sommet vun der Perfektioun;

Du wäerts e séiss Liewen erreechen,

an deem s du fräi a frou gees.

Wéi wonnerbar ass de Stand,

deen héijen, erhiewenen a majestéiteschen,

Vum Beschte vun der Mënschheet,

deen éischten an dee gerechtesten.

D'Ierwe vum Taha, dem Guide,

vum Grousszügegste vun de Grousszügegen,

De Sammler vun allen Herrlechkeeten

a vun all schéinsten Eegenschaft.

An him gouf d'Schéinheet komplett gemaach;

d'Gutt vu senger Gnod huet sech iwwerall verbreet.

D'Reitdéiere koumen zu him

aus all erfollegräicher Karawann.

Wéi glécklech si mir a senger Léift;

däerfe mir d'Noperschaft zu him erreechen

Zesumme mat de Beschte vu senger Gesellschaft,

ënner all Oprechtsten an Erfollegräichsten.

Hien ass d'Quell vum Erfolleg,

vum Triumpf a vun der Gerechtegkeet,

An den Trouscht vun de Séilen -

duerch hien, dir Beléiften, freeë mir eis.

Hei an um Dag vun der Operstehung,

an an der Wunneng vum éiwege Liewen,

Däerfs du d'Erléisung fannen -

däerf dir mengem Här säi Fridden geschenkt ginn.

Dem Gott säi Gruss

op d'Leit vun deem wonnerbare Stand,

Vun engem verlaangerenden, déif wëssenden Dénger,

deen him Segen schéckt a Gott verherrlecht.

An op deen, deen dem Ahmad follegt,

dem Ausgewielten, de Muhammad -

Deen, deen de Gott selwer lueft;

däerf Hien him Seng Léift schenken a weiderhi ginn.

O Här, schenk eis Léift,

d'Wëssen iwwer Dech, an d'Noperschaft zu Dir -

Fir eis, eis Familljen, an eis Begleeder;

verzei eis an iwwerséi eis Feeler.

Schenk eis e gutt Enn

op engem héich erhiewene Stand,

An d'Drénken aus engem stralende Kelch;

mir hunn d'Treffe mat Dir gär a freeën eis doriwwer.

Däerfe mir de Fürspriecher begleeden,

hie vum héchsten an erhiewenste Rang,

An engem Zoustand iwwer all Hoffnung a Striewen -

well all Striewen bleift kuerz virun him.