وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
Bei Gott, ech wäert net vun der Léift vum Ahmad ofwenden.
Lb
Lb
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Bei Gott, ech wäert net vun der Léift vum Ahmad ofwenden,
Och wann d'Schwerte vum Schicksal mech géifen erofschloen.
تَحْتَ نِعَالِـكْ خَدِّي مِدَاسَــهْ
اِسْمَحْ بِذَلِكْ مَـا فِيهِ بَاسَ
Mäi Bak ass eng Matte ënner dengem Sandalen,
Erlaab et, do ass kee Schued dran.
مَا فِـي بِجَمَالَكْ فِـي الْكَوْنِ نَاسَ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ نَظْرَةْ إِلَيْنَـا
Keen am Universum entsprécht dengem Schéinheet,
O Papp vun Zahra, der Reiner, kuck op eis.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Bei Gott, ech wäert net vun der Léift vum Ahmad ofwenden,
Och wann d'Schwerte vum Schicksal mech géifen erofschloen.
مَا غَيْـرُ وَجْهِـكْ يَبْرِي نِدَائِـي
ضَمَّـةٌ لِصَدْرِكْ تَمْحُو شَقَائِي
Näischt ausser dengem Gesiicht heelt mäi Ruff,
Eng Ëmarmung vun denger Broscht läscht mäi Leed.
قَدْ كِـدْتُ أَهْلِكْ إرْحَمْ بُكَائِي
رُوحِي لِأَجْلِكَ خُذْهَا هَدِيَّـةْ
Ech war bal zerstéiert, hu Barmhäerzegkeet mat mengen Tréinen,
Mäi Séil fir dech, huelen se als Kaddo.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Bei Gott, ech wäert net vun der Léift vum Ahmad ofwenden,
Och wann d'Schwerte vum Schicksal mech géifen erofschloen.
طُلُّوا عَلَيَّـا لَوْ فِي الْمَنَامِ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ طَهَ التِّهَامِي
Besicht mech, och am Dram,
O Papp vun Zahra, der Reiner, Taha den Tehami.
حُبَّكَ يَا سَيدِي هَيَّجَ غَرَامِي
صَارَ مَعَ النُّجُومْ فَوْقَ الثُّرَيَّا
Deng Léift, mäi Meeschter, huet mäi Leidenschaft erwächt,
Si ass mat de Stären iwwer d'Plejaden geflunn.