O Här vun de Gesandten, hëllef dem geréngste vun den Dénger

Duerch d’Unioun mat mengem Häerzensgeléiften gëtt dëst brennend Feier geläscht.

Allah ka Verbindung bréngen no laanger an distanzéierter Verzweiflung

A wéi kann ech verzweifelen, wann Hien iwwer alles mächteg ass, wat Hie wëll?

Ech hu versprach, wat ech wäert maachen, wann ech d’Fest vun Aidid gesinn

O Dall vun de Gnodvollen, vun deenen et ni anerer gouf.

Sot hinnen: Wäert Dir net Erbaarmen hu mat dem einsamen Friemen?

Genuch vun dëser Distanz, genuch; well et gëtt keng Kraaft méi fir méi.

Meng Sehnsuucht vergeet ni; si ass ëmmer konstant an nei

Fir den Aydarus vun den héije Spëtzen, a fir de glécklechste Sa'd.

Wéi vill Feinden hu si fir mech besigt, munch haartnäckegen Tyrann

An duerch si, och wann meng eege Kraaft feelt, ginn ech als edel ënner de Leit ugesinn.

All Joer soen se, hien hätt ofgeholl, awer ech huelen nëmmen zou

Mat der Hëllef vu mengem Här, an ech schléissen mäi Gebiet mam luewenswäerte Hellegen of.

Rufft de Segen iwwer den Ahmad erof, well dee, deen de Segen iwwer den Ahmad rufft, wäert profitéieren