O mengem Här, gëff Deng Segen iwwer de Gewielte vun Muḍar

An d'Propheten an all d'Messenger, wann se ernimmt ginn

A gëff Segen, o mengem Här, iwwer de Guide an seng Unhänger

An seng Begleeder, déi d'Léier vun der Relioun verbreeden

Déi mat him um Wee vu Allah gekämpft hunn, a tapfer gestrieft hunn

Déi ausgewandert sinn, him Ënnerdaach ginn hunn an him gehollef hunn

Déi d'Fard an d'Sunna kloer gemaach hunn, sech zesummegeschloss hunn

Fir Allah, sech un Allah geklammt hunn an esou gewonnen hunn

Deen exzellentsten, deen extensivsten, an deen edelsten Segen,

Hiren duftende Verbreedung duerchdréit séiss d'Universum

Duftend mat dem Geroch vu Moschus, herrlech

Vun hirem Geroch verbreet sech de séissen Parfum vun Akzeptanz a gudder Freed

An der Quantitéit esou grouss wéi d'Kiesel, d'feucht Äerd, d'Käre vum Sand,

Gefollegt vun de Stären am Himmel, Planzen vun der Äerd an Hiwwele vu Lehm

Esou grouss wéi d'Mooss vum Gewiicht vun de Bierger,

An d'Drëpsen vun all dem Waasser an all dem Reen

An der Zuel esou grouss wéi d'Blieder vun all de Beem,

An all Bréif oder Zeechen, déi gelies oder geschriwwe gëtt

An der Zuel esou grouss wéi d'Wëlddéieren, d'Villercher, Fësch a Véi

Gefollegt vun de Jinn, den Engelen an de Mënschen

Déi kleng Partikelen an d'Mieren, all d'Kären,

Souwéi Hoer a Woll, Fiederen a Déierepelz

An alles dat wat d'Gesamtsumm vum Wëssen ausmécht,

An alles wat vum beoptraagten Pen an dem Göttleche Dekret bruecht gouf

An der Zuel esou grouss wéi Är Gonschten,

Déi Dir op d'Geschafener ginn hutt, Zënter si entstane sinn an zesummebruecht goufen

Esou grouss wéi säi héije Rang

Wouduerch d'Propheten an d'Engelen geéiert goufen, An si hu sech domat gerühmt

Esou grouss wéi alles wat an all den Universen existéiert, O meng Ënnerstëtzung,

An alles wat nach an d'Existenz kënnt, Bis den Dag wou d'Formen erëm opliewen

An all Blénk vun engem A, duerch dat

D'Leit vun den Himmelen an den Äerden kucken oder ophalen ze kucken

Alles wat d'Himmelen an d'Äerden fëllt,

Zesumme mat de Bierger, der ausgebreeter Äerd, Den Troun, de Foussstell an alles wat se enthalen

Alles wat Allah verschwonnen huet,

Oder alles net-existentes wat hien an d'Existenz bruecht huet Segen ouni Limit an ëmmer bestänneg

Dessen Zuel duerch all d'Zäiten dauert, wéi

Si sinn onbegrenzten, näischt ausloossend, alles ëmfaassend

Si hunn keen endgültegen Enn an keng Ofschloss, O Muechtegen,

An keng Limite bestëmmt, also betruecht dëst gutt

An der Zuel esou grouss wéi d'Multiples vun all Zuelen déi et ginn huet,

Zesumme mat der Multiplikatioun vun dëse Multiples, O Een deen decidéiert

Genausou wéi Dir gär hutt, O mengem Meeschter, an am Aklang mat Ärer Freed

An wéi Dir eis beoptraagt hutt, Segen ze schécken, Dir sidd den Besëtzer vun Muecht

Zesumme mat Fridden, an der Zuel vun deem wat ernimmt gouf

O mengem Här, a multiplizéiert se béid sou datt d'Gnod wäit verbreet gëtt

All dëst weider multiplizéiert duerch Äert Recht an den Otemzich

Vun Ären Geschafener, ob se wéineg an der Zuel sinn oder vill

O mengem Här, verzei dem, deen et rezitéiert,

Souwéi dem, deen et héiert, An all d'Muslimen, wou och ëmmer se sinn

An eis Elteren, eis Familljen an eis Noperen

Fir eis all, O mengem Meeschter, sinn a grousser Nout vu Verzeiung

Ech hunn vill falsch Handlungen gemaach - et gëtt keen Enn fir si!

Mee tatsächlech léisst Är Pardon näischt - keen Sënn bleift

Suerge hunn mech vun allem ofgehalen, wat ech erreeche wëll,

An et koum bescheiden an mat engem gebrachene Häerz

Ech bieden Iech, O mengem Här, eis Barmhäerzegkeet ze weisen An den zwee Welten,

duerch de Rang vun deem An deenen Hänn d'Kiesel Gott veréiert hunn

O mengem Här, erhéicht fir eis béid eis Belounung a Verzeiung,

Fir sécher ass Är Generositéit e Mier ouni Ufer

Léis d'Scholden déi de nobelen Charakter a schwéier Sträit loossen,

A befreit eis vun eise Problemer, O Dir deen Muecht huet

Sidd frëndlech mat eis wann Katastrophen eis treffen,

Mat enger schéiner Frëndlechkeet déi all Nout verschwannen léisst

Duerch Mustafa, den Ausgewielten, de Beschten vun der Schafung,

An deem seng Lueft Suren erofkomm sinn fir hien ze éieren

An dann Gebieder op de Gewielte

Solang d'Sonn op den Dag schéngt, An de Mound säi Glanz ausstraalt

An da sidd Dir zefridden mat Abu Bakr, sengem Kalif,

Deen no him opgestan ass fir d'Relioun ze verdeedegen

An mat Abu Hafṣ al-Fārūq, sengem Begleeder

‘Umar, Dessen Wuert an senge Rulingen entscheedend war

A gëff Gutt un ‘Uthmān, hien vun den zwee Luuchten, fir deen

D'Tugenden an den zwee Welten, an am endgültegen Triumph perfektionéiert goufen

An och ‘Alī, souwéi seng zwee Jongen an hir Mamm,

D'Leit vum Mantel, wéi et an der Traditioun zu eis komm ass

An och eis Dame Khadijah al-Kubra déi generéis hiert Verméigen ginn huet

Fir dem Messenger vu Allah ze hëllefen an ze ënnerstëtzen

An déi reng Fraen, d'Fraen vum Mustafa,

An seng Duechteren a Jongen, wann och ëmmer se ernimmt ginn

Souwéi Saʿd, Saʿīd ibn ʿAwf an Ṭalḥa

An Abu ʿUbayda an Zubayr, déi feinste Meeschteren

An Hamza an och ‘Abbās, eisen Här, an säi Jong,

De geléierte duerch deen d'Schwéierkeeten opgeléist goufen

An all d'Famill an d'Begleeder, an all d'Unhänger,

Solang d'Däischtert nach op d'Nuecht fällt, An d'Dämmerung erëm erschéngt

Segen se mat gudder Freed vun Iech an Verzeiung a Wuelbefannen

An mat engem gudden Enn wann d'Liewen op en Enn geet.