Well du bass d'Liicht vun der Leedung an all Wiesen

An du bass d'Geheimnis vun der Gnod, o beschte Bäistand

Du bass wierklech d'Rettung vun der ganzer Schöpfung

An du bass de Guide vun de Leit zu Gott, dem Gerechten

O deen deen eleng op der Plaz vum Lob steet

Fir den Eenzegen, deen net gebuer gouf an net gezeegt huet

O deen aus deem senge Fanger d'Flëss entsprongen sinn

Fir d'Arméi mat dësem Bäistand ze dränken

Wann eng Ongerechtegkeet mech trëfft a mech erschreckt

Soen ech: O Här vun den Hären, o meng Stäip

Sief mäi Virspriecher beim Allbaarmhäerzegen fir meng Feeler

A schenk mir dat, wat ech mer ni hätt kënnen erdreemen

A kuck mech ëmmer mat den Ae vun der Zefriddenheet un

A verstopp mat denger Gnod meng Feeltrëtt bis an d'Éiwegkeet

An schenk mir däi Matgefill mat enger Verzeiung, déi mech ëmfaasst

Well ech sinn, o mäin Här, ni vun dir ofgewiicht

Ech sichen d'Vermëttlung vum Auserwielten, de Beschte vun deenen

Déi an den Himmel geklomm sinn, d'Geheimnis vum Eenzegen

Här vun der Schéinheet, héich geéiert ass Gott säi Schëpfer

Well säi Gläichen hunn ech an der ganzer Schöpfung net fonnt

De Beschte vun de Geschöpfer, den Héchste vun de Gesandten

De Schatz vun der Mënschheet an hire Guide zum richtege Wee

Bei him hunn ech Zuflucht gesicht, fir datt Gott mir verzeiht

Dat ass et, wat a mengem Denken an a menger Iwwerzeegung ass

Säi Luef war meng Bestriewung mäi ganzt Liewen laang

A seng Léift ass beim Här vum Troun meng Stäip

Op him sief dat rengst Gebied fir ëmmer

Zesumme mam Fridden, ouni Mooss an ouni Zuel

An op d'Famill an d'Gefiernten, d'Leit vun der Herrlechkeet

An déi, déi hinnen an der Guttkeet bis an d'Éiwegkeet nokommen