رَبِّي خَلَقْ طَه مِنْ نُورْ
Mäin Här huet den Taha aus Liicht erschaf.
Lb
رَبِّي خَلَقْ طَه مِنْ نُورْ فِيهْ اِحْتِرَامْ
نَادَاهُ أَقْبِلْ يَامُخْتَارْ أَنْتَ اْلأَمِينْ
Mäin Här huet den Taha aus Liicht erschaf, mat Éier gezeechent
Hien huet him geruff: „Komm ervir, o Ausgewielten, du bass den Zouverlässegen.“
لَمَّاارْتَقَى الْبَيْتَ الْمَعْمُورْ صَلّى إِمَامْ
وَقَدْ دَنَا مِنْ رَبِّهِ الْبَاهِي الْجَلِيلْ
Wéi hien an d’Al-Bayt al-Ma'mur eropgestigen ass, huet hien als Imam gebiet
An hien ass sengem Här, dem Herrlechen an Erhabenen, méi no komm.
إِنْ رُمْتَ أَنْ تَحْظى بِالْحُورْ يَوْمَ الْزِّحَامْ
صَلِّى عَلَى بَاهِي اْلأَنْوَارْ عَيْنِ الْيَقِينْ
Wann s du d’Jongfraen vum Paradäis um Dag vum grousse Gedrange wëlls erlangen
Da schéck Segen op de Glanz vun de Luuchten, d’A vun der Gewëssheet.