De Gaart vum Guide, eisem Prophéit,

Ass fir déi Gottesfäerdeg virbereet ginn

All déi soen: "Mir sinn zefridden,

Mam Beléiften, eisem Meeschter Muhammad."

D'Léift zu him ass d'Essenz vun der Vollkommenheet,

Säi Rang ass héich a wäertvoll

Seng Gefährten sinn déi bescht vun de Männer,

Si hunn dem Guide Muhammad d'Trei geschwuer

Säi Gesiicht huet d'Vollmounden iwwertraff,

Den Här huet him ëmmer méi Freed geschenkt

E Liicht ass am Universum opgedaucht,

Virun der Schëpfung vun Allah, de Muhammad

D'Léift zu him ass eng Flicht an eng Aufgab,

Hien ze luewen ass e Segen an e Gewënn

Kee Leed kënnt an d'Häerz,

Vun deem, dee de Muhammad gär huet

Den Ahmad ass den Ozean vum Wëssen vu Gott,

jiddereen, deen hien trëfft, erreecht d'Gléckséilegkeet

Säi Baseng ass reng a kill,

fir deen, deen de Muhammad veréiert

Gott mécht d'Welte grouss op,

duerch den Imam vun nobelen Dugenden

De Sigel vun allen Gesandten,

de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Den Taha ass dat Bescht vun der Schëpfung vu Gott,

wéi d'Sonn an hirer Moieskloerheet

Dës Welt, déi mir gesinn,

ass am Stralen vum Muhammad

Mat donkelen a groussen Aen,

säi beléiftent Liicht ass stralend

Mat hellem Gebéiss a feine Lücken,

de Muhammad huet d'Gesandte vu Gott iwwertraff

O Leit, säi Gesiicht ass liichtend,

mäi Meeschter, den Här vun der gudder Noriicht

Eise Schatz, d'Liicht vun den Ablécker,

säin Numm ass de Guide Muhammad

Säi Rang ass héich a bevirzucht,

seng Beschreiwung ass wäertvoll a vollkomme

D'Offenbarung vu mengem Här ass erofkomm,

op de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Seng Gnod huet all Regiounen ëmfaasst,

a läscht d'Däischtert vum Onglawen

An de Wüsten an an den Däller,

hunn d'Liichter vum Muhammad gestraalt

Säi Gesetz léisst d'Universum opbléien,

an d'Deeg si stolz op hien

D'Tréine vu sengem Veréierer drëpsen,

aus der Leidenschaft fir de Muhammad

Seng Schéinheet huet de Vollmound beschummt,

an duerch hien ass dat Onsichtbaart erofkomm

An d'Arméie vum Onglawe goufe verjot,

duerch d'Entschlossenheet vun eisem Meeschter Muhammad

D'Kaméil huet sech iwwer den Honger bekloot,

beim Prophéit matten an der Versammlung

Et huet gesot: "O Här vun der Fürsprach,

sief mäi Fürspriecher, O Muhammad"

Eng Gazell huet de Guide geruff,

huet sech bekloot an hir Demande virgedroen

O Imam vun der Botschaft,

sief mäi Garant, O Muhammad

Dës Welt ass nëmmen eng Stonn,

dowéinst maach aus denge Wierker Akte vum Gehorsam

A kaf déi bescht vun de Wueren,

e Besuch beim Guide Muhammad

Dës Welt wäert vergoen,

an hire Bestand hält net un

Wou ass hien, dee geet a seet:

"Sief mäi Fürspriecher, O Muhammad"

Eisen Här, gëff Erliichterung a maach et einfach,

beschleuneg de Besuch beim Ausgewielten

Eis Tréine fléissen a falen,

aus der Leidenschaft fir de Muhammad

Eisen Här, bereet e Wee vir,

sief, mäin Här, eise Begleeder

Fir datt mir de baarmhäerzege Mound kënne gesinn,

de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Eis Hoffnung an Iech ass wonnerbar,

Dir, O mäin Här, sidd den Treihänner

An de Prophéit ass dee beschte Garant,

de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Mir all hoffen op déi gutt Noriicht,

fir an d'Richtung vum Besuch opzebriechen

Wéi exzellent ass dësen Handel,

e Besuch beim Guide Muhammad

Wou sinn d'Leit vun der Vollkommenheet,

wou sinn d'Meeschteren vun de Männer

Si hunn aus dem beschte Räichtum gespent,

op der Sich no mengem Meeschter Muhammad

Hir Tréinen drëpsen a si siichtbar,

ëmmer wann se an engem Dall raschten

Hiert Zil ass dee beschte vun den Dénger,

de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Mam Baarmhäerzege si se gereest,

hir Karawann huet d'Wëldnis duerchkräizt

A mir hunn se oppe gesinn,

d'Veréierer vu mengem Meeschter Muhammad

D'Hëtzt vun dëse Wüsten,

ass wéi Schnéi duerch d'Zouneigung

Hir Festung ass dee beschte vun den Dénger,

d'Baarmhäerzegkeet vum Guide Muhammad

Looss d'Tréine fräi fléissen,

wann s du d'Moundséchel gesäis

Vu wäitem huet et geschimmert,

et enthält d'Liicht vum Muhammad

Dës gréng Kuppel daucht op,

hiert Liicht verblennt de Verstand

Wann een se gesäit, da fléissen

d'Tréine vun deem, deen de Muhammad veréiert

De Gaart vum Guide, eisem Prophéit,

mécht dat trauregt Häerz frou

Freet iech, O eis Visiteuren,

an der Fürsprach vum Muhammad

Dat ass de Gaart, also freet iech,

mir si beim Brénger vun der Noriicht ukomm

Denkt net u weltlech Saachen,

a kuckt op de Guide Muhammad

Jiddereen, deen de Schräin besicht,

dem äntwert de Prophéit op säi Grouss

Hie kennt d'Schëpfung perfekt,

gitt de Visiteure vum Muhammad déi gutt Noriicht

D'Séilen si verléift ëmhiergewandert,

eis Tréine sinn a Stréim gefloss

D'Visiteuren hunn d'Noperschaft erreecht,

zum Beléiften, mengem Meeschter Muhammad

O Beléiften vun de Gottesfäerdegen,

an eng Luucht an en offesiichtlecht Liicht

O Abu al-Qasim, mir goufe geruff,

an esou si mir komm, O Muhammad

Wëllkomm, O eisen Ausgewielten,

deng wäertvoll Léift ass bei eis komm

Vu wäitem huet se eis geruff,

bei de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Datt mir dës Statioun kënne gesinn,

op där e Mound opgaang ass

An dee vun der Verlaangerung ass opgestanen,

aus der Faszinatioun fir de Muhammad

O Fürspriecher fir d'Sënnen,

an Hëllef an de Noutlagen

An e Stralen fir d'Häerzer,

du bass d'Liicht, O Muhammad

Däin erhoffte Status ass grouss,

du bass dugendhaft a generéis

A gütig a baarmhäerzeg,

a verzéiend, O Muhammad

Freet iech, O déi, déi gesinn hunn,

de Gaart vum Guide an hie besicht hunn

Beim Här vum Troun waart dir,

d'Visiteure vu mengem Meeschter Muhammad

Den Här huet Gléckséilegkeet verfügt,

an iech opgeruff fir ze bieden

Dat ass dat allerbescht Gutt a nach méi,

e Besuch beim Guide Muhammad

Glécklech sidd dir, déi besichen,

är Gesiichter si a Liicht gehüllt

Ären Här ass en allverzeiend Här,

fir deen, deen de Muhammad besicht huet

Wa mir déi stoe gesinn,

wa mir déi sëtze gesinn

Wa mir déi froe gesinn,

no der Fürsprach vum Muhammad

D'Liicht vun der beschter Schëpfung mécht alles kloer,

an d'Buch vu Gott gëtt zitéiert

An d'Wëssenschafte vum Gesetz gi virgelies,

bei mengem Meeschter Muhammad

Wann dir a Sécherheet zréckkommt,

informéiert d'Leit vun der Schold

Fir datt si vun Tihama komme kënnen,

zum Beléiften, mengem Meeschter Muhammad

Maacht si mat der Statioun vertraut,

erzielt hinnen vun der Faszinatioun

Weckt si aus hirem Schlof,

datt si de Muhammad besiche kënnen

Wann dir nëmme wéisst, O Kritiker,

dir wiert net an ären Haiser bliwwen

Mir hu keng aner Beschäftegung am Häerz,

mir all veréieren de Muhammad

Mir si bei der Nuecht op Reitdéiere gereest,

bei de Prophéit, déi bescht Schëpfung

Mäi Meeschter, de Schatz vun de Geschenker,

de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Seng Léift léisst d'Häerzer nees opliewen,

Gott verzéit d'Sënnen

Gott verdeckt d'Feeler,

duerch de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

O Gesandte vu Gott, ruff eraus,

un d'Leit vun der Léift an der Zouneigung

Si sinn a Verlaangerung, wärend si wäit ewech sinn,

ruff si, mäi Meeschter Muhammad

A dréin dech zum Ordner,

eisen Här, de Giewer, gëtt Erliichterung

No der Schwieregkeet, fir datt mir äile kënnen,

zum Beléiften, mengem Meeschter Muhammad

Reng Segen,

heelend an ëmmer méi ginn

Wäertvoll a bestänneg,

fir de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

An de Fridde vu Gott, ëmmer erëm,

huet d'Universum parfüméiert wéi e laanschtzitt

Et huet d'Broscht erweidert a frou gemaach,

fir de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

An op déi dugendhaft Gefährten,

all Mann vu Verdéngscht an Dot

Déi nom Buch vu Gott schwätzen,

an och d'Famill vum Prophéit

Ëmfaasst mat Freed, mäin Här,

dee beschten Éierlechen a Gefährten

An och de Faruq, mäi Beléiften,

si béid wunnen no beim Muhammad

Ëmfaasst de Besëtzer vun den Zwee Liichter, mäin Här,

an de Papp vun den Zwee Enkelen, mäi Beléiften

Dann fir déi zwee Monnien, mäin Här,

dann d'Gefährte vum Muhammad

Ëmfaasst déi zwee Enkelen, mäin Här,

d'Famill vum Prophéit, mäin Heelmëttel

An och d'Al-Zahra, déi informéiert,

iwwer d'Vollkommenheet am Muhammad

Ëmfaasst déi, déi an den Nuechte waakreg bleiwen,

jiddereen deen d'Litanäi resitéiert

Si sinn d'Männer vun der Verbindung,

mam Beléiften, mengem Meeschter Muhammad

Ëmfaasst d'Bewunner vun den eidele Lännereien,

an d'Wüsten an d'Wëldnissen

All déi Ekstatesch a Resitanten,

vum Segen op de Muhammad

Ëmfaasst, mäin Här, d'Asketen,

an déi gerecht Dénger

An d'Männer déi do stinn,

an der Präsenz vun eisem Meeschter Muhammad

An duerch si, O Här, schenk eis d'Victoire,

ëmmer an dëser Welt an an der Anerwelt

Vergréisser, O Här, d'Belounung,

duerch de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Här, wehr déi Näidesch of,

datt si eis net schueden a fortginn enttäuscht

Sief fir eis en Helfer an en Ënnerstëtzer,

duerch de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Här, looss eis Feinde net,

kapabel sinn, eis ze schueden

Kleed si an e Mantel vun der Erniddregung,

an äntwert eis fir d'Wuel vum Muhammad

Beschleuneg d'Angscht iwwer si,

an och d'Ongléck géint si

An och dat Béist mat hinnen,

a schenk der Famill vum Prophéit d'Victoire

De Komponist vun dëse raffinéierte Pärelen,

ass de Salih aus der Famill vum Ja’far

An der Hoffnung op eng méi grouss Gnod vun Iech,

duerch de Beléiften, mäi Meeschter Muhammad

Hien hofft op eng Gnod, déi ni verschwënnt,

a Freed an Akzeptanz

A Verbindung an Erreechen,

beim Beléiften, mengem Meeschter Muhammad

Hien hofft op eng Gnod vun Iech, mäin Här,

e Besuch beim Ausgewielten, mengem Beléiften

All Joer ënner Gefährten,

déi mäi Meeschter Muhammad besichen

A mat Guttheet um Enn,

siche mir eise Wonsch ze erreechen

An der Noperschaft zum Schräin,

zu Baqi’, O Muhammad