Wien ass wéi den Ahmad an deenen zwou Welten, deen mir gär hunn?

E Vollmound, d'ganz Schëpfung ass an senger Schéinheet verluer.

Wien ass wéi hien? Den Här vum mächtegen Thron huet hien geéiert

An der Gestalt an am Charakter huet Gott him wahrlich geschenkt.

D'Sonn gëtt rout virum Liicht vu sengem Opgoen

De Verstand vun de Leit ass verwonnert beim Begräife vu sengem Wiesen.

Geseent sief Gott, wéi séiss sinn seng Eegenschaften

Hien huet d'Schéinheet besat, wéi stralend ass säi Gesiicht.

O Araber vum Wadi al-Nuqa, o Leit vu Kadhima

An Ärer Noperschaft wunnt e Mound, am Häerz ass seng Wunnenz.

Segen op him vum Gott vum Thron, soulaang d'Sonn opgeet

Keng Sonn a kee Weeweiser huet seng Pied erreecht.

Allah huet mech mam Lob vum Auserwielten beschenkt

Vläicht ginn ech ënner deenen gesinn, déi säin Numm präisen.

Wann ech kommen fir d'Buch vu menge Taten ze liesen

Da hunn ech keen ausser de Gnädegen, deen seng Gonscht op mech riicht.

Muhammad ass den Här vun den zwou Welten, den Här vun de Jinn an de Mënschen

An den Här vun deenen zwou Gruppen, den Araber an den Net-Araber.

Hien ass de Geléiften, op deem seng Fürsprooch ee gehofft huet

Géint all d'Schrecken, déi eis mat Gewalt iwwerfalen.

Eise Prophet, deen d'Gutt befielt an d'Schlecht verbitt

Et gëtt keen, deen méi trei zu sengem Wuert ass, sief et 'Nee' oder 'Jo'.

Wéi eng Blumm an der Frëschheet a wéi de Vollmound an der Éier

Wéi en Ozean u rengem Groussmut a wéi d'Zäit u Kraaft vum Entschloss.

O mäin Här, duerch den Auserwielten, loosst eis eis Ziler erreechen

A verzei eis dat Vergaangent, o Onendlech Groussmütegen.

An, o Gott, verzei alle Muslime hir Verfehlungen

Duerch dat, wat se an der Al-Aqsa Moschee an am Hellege Gebitt rezitéieren.

Duerch de Rang vun deem, deem säin Haus an Tayba en Hellegtum ass

A deem säin Numm selwer ee vun de gréissten Eeder ass.