Säi Gebuert huet d'Rengegkeet vu sengem Ursprong kloer gemaach,

O wéi reng säin Ufank an säin Enn!

Op deem Dag hunn d'Perser erkannt, datt si gewarnt goufen

Vum Ufank vum Leed an Ongléck

An där Nuecht erschéngt e Rëss am Bogen vum Chosroes,

Genausou wéi d'Eenheet a Kohäsioun vu sengem Vollek fir ëmmer verluer goufen

D'Feier, aus Trauer iwwer de Verloscht, huet säin leschte Otem geholl,

An de Floss gouf vu sengem Wee duerch Trauer ofgelenkt

Sawa war beonrouegt wéi d'Waasser vu sengem Séi zréckgezunn ass,

An deen, deen komm ass fir ze drénken, ass zréckgaang mat Duerst

Et war wéi wann, aus Trauer, d'Feier d'Nassheet vum Waasser ugeholl huet,

An d'Waasser huet d'brennend Dréchent vum Feier ugeholl

D'Jinn hu geschriwwen, an d'Luuchten hunn geblëtzt,

Wéi d'Wourecht an béid Bedeitung a Wuert manifestéiert gouf

Awer blann a daf, hunn d'Perser d'glécklech Noriichten net héieren,

Nach hunn si de Blëtz vun de Warnzeechen gesinn

Och nodeems d'Leit hir eege Wahrsager hinnen gesot hunn

Datt hir kromm al Relioun net kéint bestoen

An nodeems si Stäreschnuppen um Horizont gesinn hunn,

Falen aus dem Himmel, genau wéi d'Gëtter op der Äerd gefall sinn

Bis och d'Däiwelen waren iwwerwältegt, flüchten vum Wee vun der Offenbarung,

No anere gefollegt wéi si geflücht sinn

Si sinn geflücht wéi d'Krichshelden vum Abraha,

Oder wéi d'Armee, déi vun de Kieselsteng geworf gouf Vum Prophet senger eegener Hand

Geworf vun him nodeems hien Gott an der Handfläch verherrlecht huet,

Wéi deen, deen säi Här verherrlecht huet, aus dem Bauch vum Wal erausgehäit gouf