D'Leit vun der Léift hunn zu mir gesot:

Wann Gott dech mat dëser Leidenschaft test,

Wësst, seng Plaz ass héich a wäertvoll;

Sogar d'Gelehrten si vun hir verwiesselt.

Et gëtt keng richteg Léift ouni Vereenegung,

An keng Vereenegung déi net deier gewonnen ass.

Et gëtt keen Wäin ausser et ass de versigelte Vintage,

An keng spirituell Plaz ausser et erreecht d'Héichten.

Wéi ech déif an mengem Schlof louch,

Stoungen d'Männer vu Gott iwwer mir.

Si hunn zu mir gesot: Erwächen, o Schlofer,

An erënner dech un däin Éiwege Här.

D'Leit soen mir, ech sinn op der falscher Spur,

Awer mäi Wee ass schonn geschnëtzt a kloer.

Fir wann ech reng mat mengem Här sinn,

Dann ass d'Uerteel vum Mënsch net wichteg.

Den Dagesbroch ass op mengem Geléiften,

Bis ech hien mat mengen eegenen Aen gesinn hunn.

Du alleng bass mäi Ziel, o mäi Gott,

An Du hues méi Recht op mech wéi ech op mech selwer.