Анын туулушу анын таза тегин ачыктады,

Оо, кандай таза анын башталышы жана аягы!

Ошол күнү перстер түшүнүштү, аларга

Бактысыздык жана кырсыктардын келиши эскертилгенин.

Ошол түнү Хосровдун аркасы жарака кетти,

Хосровдун элинин биримдиги жана ынтымагы түбөлүккө жоголгондой.

От, жоготуудан кайгырып, акыркы демин чыгарды,

Ал эми дарыя кайгыдан өз агымынан адашты.

Сава тынчсызданды, көлүнүн суусу азайганда,

Анын суусун ичкени келген адам ачууланып, суусап кайтты.

Кайгыдан от суудай нымдуулукка ээ болгонсуду,

Ал эми суу оттун күйүп турган кургактыгына ээ болгонсуду.

Жиндер кыйкырып, жарыктар жаркырап турду,

Чындык мааниде жана сөздө ачыкка чыкты.

Бирок сокур жана дүлөй перстер кубанычтуу кабарды укпады,

Эскертүү белгилеринин жаркырап турганын көрүшкөн жок.

Элдин өзүнүн көзү ачыктары аларга айтып бергенден кийин да,

Ийри-буйру эски дининин узакка созулбай турганын.

Алар асмандагы түшүп жаткан жылдыздарды көргөндөн кийин да,

Асмандан кулап жаткандай, жердеги буркандар кулап жаткандай.

Ага чейин жиндердин жолунан качып,

Башкалардын артынан качып бара жатышты.

Алар Абраханын жоокерлери сыяктуу качып бара жатышты,

Же болбосо Пайгамбардын колунан таштар менен чачылган аскер сыяктуу.

Анын колундагы таштар менен Аллахты даңктагандан кийин чачылган,

Анын Раббисин даңктаган адам киттин ичинен чыгарылгандай.