ឱអ្នកដែលឃើញទឹកភ្នែកខ្ញុំហូរស្រក់ដូចទឹកភ្លៀងឥតដាច់

ចេញពីនេត្រាទាំងគូ និងរូបកាយដែលបង្ហាញនូវរោគា

កុំឡើយងឿងឆ្ងល់ ទោះបីជាខ្ញុំប្រែជាដូចអដ្ឋិធាតុ

សត្វប្រើសមាសនៅលើវាលរវាងដើមបែន និងភ្នំខ្ពស់

គេបានចាត់ទុកការបង្ហូរឈាមខ្ញុំជាការអនុញ្ញាតក្នុងខែដ៏វិសុទ្ធ

ចូរភ្ញាក់ផ្អើលនឹងស្ថានភាពខ្ញុំចុះ ព្រោះខ្ញុំមិនដែលឡើយ

ខ្លាចរអាមហាទុក្ខ ទោះបីជាវាលូកដៃមករកខ្ញុំ

ប៉ុន្តែសេចក្ដីស្នេហាធ្វើឱ្យខ្ញុំថ្លង់ ហើយសម្តីខ្ញុំនិយាយទៅឥតន័យ

ព្រហ្មលិខិតបានប្រហារសត្វសីហៈដោយកែវភ្នែកកូនប្រើស

ឱអ្នករស់នៅវាលទំនាបអើយ ចូរមកជួយអ្នករស់ក្នុងព្រៃស្បាតផង

ប្រិយមិត្តបានវាយប្រហារបេះដូងខ្ញុំដោយព្រួញចក្ខុដ៏ច្រើនរាប់មិនអស់

ហើយទុកឱ្យខ្ញុំវង្វេងវង្វាន់ បាត់បង់អស់ផ្លូវចង្អុលបង្ហាញ

នៅពេលគេបាញ់ប្រហារខ្ញុំ ហើយព្រួញនោះធ្វើឱ្យការអត់ធ្មត់ខ្ញុំចុះខ្សោយ

ខ្ញុំបានបដិសេធរបួសនោះ ហើយលាក់ព្រួញទុកក្នុងបេះដូង

របួសដែលបង្កដោយអ្នកស្រឡាញ់ចំពោះខ្ញុំគឺគ្មានការឈឺចាប់ឡើយ

កាលណាដួងខែរបស់ខ្ញុំរះឡើង ដួងចន្ទពិតប្រាកដក៏ត្រូវបិទបាំងបាត់

ខ្ញុំបានចំណាយពេលយ៉ាងយូរក្នុងរាត្រីរិះគិត និងមិនលក់ក្នុងសេចក្ដីស្នេហានេះ

វិញ្ញាណ ឈាមជ័រ ការឮ និងការមើលឃើញរបស់ខ្ញុំ គឺសម្រាប់រូបគេទាំងអស់

ឱអ្នកដែលស្ដីបន្ទោសខ្ញុំក្នុងរឿងស្នេហាអើយ ស្នេហាគឺជាព្រហ្មលិខិត

ប្រសិនបើក្តីនឹករលឹកដុតរោលអ្នកដែរនោះ អ្នកច្បាស់ជាមិនបន្ទោសឬស្ដីឱ្យឡើយ