نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
შენი სიყვარულის ნიავი სურნელოვანია
Ka
Ka
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
შენი სიყვარულის ნიავებს აქვს ტკბილი სურნელი
სულები ცხოვრობენ და ხარობენ მათით
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ხალხი არ არის სხვა, თუ არა ის, ვინც გიცნობს,
და სხვები მხოლოდ უგრძნობი ბრბოა
دَخَلُوا فُقَرَاءَ إِلَى الْدُّنيَا
وَ كَمَا دَخَلُوا مِنْهَا خَرَجُوا
მათ ამ სამყაროში სიღარიბით შემოვიდნენ,
და როგორც შემოვიდნენ, ისე წავიდნენ
قَومٌ فَعَلُوا خَيْراً فَعَلَوْا
وَ عَلَى دَرَجِ الْعَلْيَا دَرَجُوا
ხალხი, ვინც კეთილი საქმეები აკეთა - და ამაღლდნენ,
მაღალი რანგების კიბეზე ავიდნენ
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
შენი სიყვარულის ნიავებს აქვს ტკბილი სურნელი
სულები ცხოვრობენ და ხარობენ მათით
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ხალხი არ არის სხვა, თუ არა ის, ვინც გიცნობს,
და სხვები მხოლოდ უგრძნობი ბრბოა
يَا بَدْرُ عَلَامَ الْهَجْرُ دُجَى
فَالْقَلبُ لِفَقدِكَ يَنزَعِجُ
ო, მთვარე, რატომ მოიტანა განშორებამ ასეთი სიბნელე
რადგან გულს ნამდვილად აწუხებს შენი არ ყოფნა.
لَا أَعتَبُ قَلبَ الْغَافِلِ عَنكَ
فَلَيسَ عَلَى الأَعْمَى حَرَجُ
მე არ ვკიცხავ გულს, რომელიც შენზე გულგრილია,
რადგან ბრმა არ არის დასაძრახი
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
შენი სიყვარულის ნიავებს აქვს ტკბილი სურნელი
სულები ცხოვრობენ და ხარობენ მათით
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ხალხი არ არის სხვა, თუ არა ის, ვინც გიცნობს,
და სხვები მხოლოდ უგრძნობი ბრბოა
يَا مُدَّعِياً لِطَرِيقِهِمُ
بَادِر فَطَرِيقُكَ مُنعَرَجُ
ო, შენ, ვინც აცხადებს, რომ მის გზას მიჰყვები,
იჩქარე - შენი გზა მრუდეა და არათანაბარი
تَهْوَى لَيْلَى وَ تَنَامُ الَّيلْ
لَعَمْرُكَ ذا فِعْلٌ سَمِجُ
შენ აცხადებ, რომ ლეილას გიყვარს, მაგრამ ღამით გძინავს,
შენი სიცოცხლით, ასეთი ქმედება ნამდვილად სამარცხვინოა!
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
შენი სიყვარულის ნიავებს აქვს ტკბილი სურნელი
სულები ცხოვრობენ და ხარობენ მათით
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ხალხი არ არის სხვა, თუ არა ის, ვინც გიცნობს,
და სხვები მხოლოდ უგრძნობი ბრბოა
يَا بَدْرُ بَذْلٍ لَنْ نَبْرَحُ
عَن بَابِ الْحِبِّ فَهَل نَلِجُ
ო, მთვარე, თავმდაბლობით არ წავალთ,
საყვარელის კარიდან, ასე რომ, შეგვიძლია შევიდეთ?
فَمَتَى بِوِصَالِكَ يَا أمَلِي
أَلْحَانُ الْحُبِّ لَهَا هَزَجُ
როდის, ო, ჩემი იმედი, შენთან კავშირის მეშვეობით,
გახმიანდება სიყვარულის მელოდიები სიხარულით?
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا الْمُهَجُ
შენი სიყვარულის ნიავებს აქვს ტკბილი სურნელი
სულები ცხოვრობენ და ხარობენ მათით
مَا الْنَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
ხალხი არ არის სხვა, თუ არა ის, ვინც გიცნობს,
და სხვები მხოლოდ უგრძნობი ბრბოა
شَرِبُوا بِكُؤُوسِ تَفَكُّرِهِم
مِن صِرْفِ هَوَاكَ وَ مَا مَزَجُوا
მათ სვეს, თავიანთი ფიქრების თასებით,
შენი სიყვარულის სუფთა ღვინო - შეურეველი და ნათელი
فَهِمُ الْمَعنَى فُهُمُ مَعنَى
وَ بِذِكرِ اللهِ لَهُم لَهَجُ
მათ გაიგეს მნიშვნელობა - მართლაც, ისინი თავად არიან მნიშვნელობა,
და მათი ენები მუდამ დაკავებულია ღმერთის ხსენებით