سَلُوا فُؤَادِي سَلُوهُ فَهْوَ يُخْبِرُكُمْ
Ask My Heart, Ask It, for It Shall Inform You
Ka
سَلُوا فُؤَادِي سَلُوهُ فَهْوَ يُخْبِرُكُمْ
عَنِّي إِذَا غِبْتُمْ إِذْ فِيهِ مَحْضَرُكُمْ
ჰკითხეთ ჩემს გულს, ჰკითხეთ მას და ის გაუწყებთ თქვენ
ჩემს შესახებ, როცა შორს ხართ, რადგან მასშია თქვენი სამყოფელი
أَيَا بُدُورًا أَنَارَ الْكَوْنَ مَظْهَرُكُمْ
لَوْلَا تَعَلُّلُ قَلْبِي حِينَ أَذْكُرُكُمْ
ო, სავსე მთვარეებო, რომელთა ნათელმაც სამყარო განაბრწყინა!
რომ არა ჩემი გულის ნუგეშისძიება, როცა კი თქვენ გიხსენებთ
وَوَضْعُ كَفِّي عَلَيْهِ جَنَّ أَوْطَارًا
لَوْ شَابَ دَمْعِي بِحَارَ الْأَرْضِ أَغْرَقَهَا
და მასზე ხელის დადება, სურვილისგან შეიშლებოდა იგი
ჩემი ცრემლი დედამიწის ზღვებს რომ შეჰრეოდა, მათაც დაახრჩობდა
مِنْ مُقْلَةٍ حَرُّ نَارِ الشَّوْقِ أَرَّقَهَا
وَالْوَجْدُ قَسَّمَ أَحْشَائِي وَفَرَّقَهَا
იმ თვალიდან, რომელსაც მონატრების ალმა ძილი დაუფრთხო
ხოლო ტრფიალმა ჩემი არსება დაჰყო და დაანაკუწა
لَوْ قَرَّبُوا النَّارَ مِنْ قَلْبِي لَأَحْرَقَهَا
فَهَلْ سَمِعْتُمْ بِقَلْبٍ أَحْرَقَ النَّارَا
ჩემს გულთან ცეცხლი რომ მიეტანათ, თავად გული დასწვავდა მას
თუ გსმენიათ ოდესმე გულზე, რომელმაც თავად ცეცხლი ააბრიალა?