حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
მშვენიერი გვაგაზაფხულებს
Ka
حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
دَوْمًا وَتَعْرِفُنَا
მშვენიერი ჩვენთან მკვიდრობს
მუდამ და გვიცნობს ჩვენ.
حَلَّتْ لِتَمْنَحَنَا
عَدْلًا وَإِحْسَانَا
მოვიდა, რათა მოგვმადლოს
სამართლიანობა და სიკეთე.
مِنْ قُدْرَةٍ شَرُفَتْ
مَيْمُونَةٌ عُرِفَتْ
კეთილშობილი ძალისგან განდიდებული
კურთხეულად ცნობილი.
بِالْحُسْنِ قَدْ وُصِفَتْ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
სილამაზით არის შემკული
ფარულად თუ აშკარად.
تَكَامَلَتْ أَلَقَا
خَلْقًا حَكَى خُلُقَا
სრულიქმნა ბრწყინვალებით
გარეგნობა ზნეს შეესაბამება.
وَالْكُلُّ مُتَّسِقا
مِنْهُ الْضِّيَا بَانَا
ყოველივე ჰარმონიულია
მისგან ნათელი გამოსჭვივის.
رَاقَتْ مَشَارِبُهَا
نِيلَتْ مَطَالِبُهَا
სუფთაა მისი სათავეები
მიღწეულია მისი მიზნები.
صَارَتْ مَنَاقِبُهَا
لِلْفَخْرِ كَيْوَانَا
მისი სათნოებანი იქცა
სიამაყის მწვერვალად.
عَمَّتْ مَآثِرُهَا
سَارَتْ بَشَائِرُهَا
მისი ღვაწლი განეფინა
გავრცელდა მისი კეთილი ამბავი.
تَهْدِي خَوَاطِرُهَا
الْأَرْوَاحَ إِيقَانَا
მისი ზრახვები მიუძღვის
სულებს რწმენისკენ.
فِي وَصْفِهِ عِبَرٌ
لَمْ يَحْكِهَا بَشَرٌ
მის აღწერაშია გაკვეთილი
კაცთაგან უთქმელი.
وَالْكُلُّ مُنْبَهِرٌ
مَا انْفَكَّ هَيْمَانَا
ყოველი სული განცვიფრებულია
მშვენიერებით დატყვევებული.
فَقَامَةٌ رَبْعَةْ
كَمَا تَرَى طَبْعَهْ
საშუალო სიმაღლისაა
როგორც ბუნებამ უბოძა.
تَفُوقُ بِالطَّلْعَهْ
مَنْ طَالَ سِيقَانَا
გარეგნობით აღემატება
ყველაზე ტანმაღალსაც კი.
فِي وَجْهِهِ قَمَرٌ
فِي ثَغْرِهِ دُرَرٌ
მის სახეზე მთვარეა
მის ბაგეებში – მარგალიტები.
فِي نُطْقِهِ خَفَرٌ
بِالْصَّمْتِ قَدْ زَانَا
მის მეტყველებაში კრძალვაა
სიჩუმით არის შემკული.
وَجَبْهَةٌ عَرُضَتْ
لِلَّهِ قَدْ خُفِضَتْ
ფართო შუბლი
ღვთის წინაშე მოდრეკილი.
وَبِالْنُّهَى نَهَضَتْ
عِزًّا وَعِرْفَانَا
გონიერებით აღზევებული
დიდებითა და შემეცნებით.
فِي وَجْهِهِ بَلَجٌ
فِي عَيْنِهِ دَعَجٌ
მის სახეზე სინათლეა
თვალებში – შავთვალება სილამაზე.
فِي حَاجِبٍ زَجَجٌ
بِالْحُسْنِ مُزْدَانَا
წარბებია თხელი და გრძელი
მშვენიერებით შემკული.
إِنْ رِيءَ يَتْبَعُهُ
نُورًا يُزَامِنُهُ
თუ დაინახავ, თან სდევს
ნათელი მუდმივი.
فَالْأَنْفُ مَارِنُهُ
أَقْنَى وَحِدْبَانَا
ცხვირი არწივისებრია
ნატიფი და თხელი.
وَثَغْرُهُ ضَلِعٌ
وَالْصَّدْرُ مُتَّسِعٌ
ფართოა მისი ბაგე
და მკერდი – განვრცობილი.
وَالْبَطْنُ مُرْتَجِعٌ
بِالْصَّدْرِ خَمْصَانَا
მუცელი სწორია
მკერდთან თანაბარი, ტანადი.
وَالْوَجْهُ دُرِّيٌّ
وَالْلَّوْنُ وَرْدِيٌّ
სახე მარგალიტივით ბრწყინავს
ფერი კი ვარდისფერია.
وَالْرُّوحُ نُورِيٌّ
أَضَاءَ أَكْوَانَا
სული ნათლისმიერია
სამყაროთა გამანათებელი.
ضَخْمُ الْكَرَادِيسِ
زَاكِي الْأَحَاسِيسِ
მძლავრი აღნაგობისა
წმინდა გრძნობებით.
فَرْدُ الْنَّوَامِيسِ
مَا مِثْلُهُ كَانَا
ერთადერთი თავის კანონში
მისი მსგავსი არავინ ყოფილა.
أَكْحَلُ أَجْفَانٍ
أَشْنَبُ أَسْنَانٍ
შავწამწამება თვალები
თეთრი და კაშკაშა კბილები.
حَبَّاتُ رُمَّانٍ
هَلْ رَيْتَ رُمَّانَا
ბროწეულის მარცვლებივით
გინახავს მსგავსი ბროწეული?
وَلِحْيَةٌ كَثَّا
تَنَاسَقَتْ بَثَّا
ხშირი წვერი
ჰარმონიულად განფენილი.
وَجُمَّةٌ أَثَّا
لَمْ تَعْدُ آذَانَا
ხშირი თმა
ყურებამდე დაშვებული.
بَدْرُ الْدُّجَى فَمُهُ
إِنْ رِيءَ مَبْسَمُهُ
მისი ბაგე ღამის სავსე მთვარეა
როცა ღიმილით გაბრწყინდება.
وَالْكُلُّ مَنْسَمُهُ
بَرًّا وَخُلْجَانَا
ყოველივე მის გზას მიჰყვება
ხმელეთსა თუ ყურეებში.
فَالْرَّحْمُ وَاصِلُهُ
وَالْكَلُّ حَامِلُهُ
ნათესაობას განამტკიცებს
მძიმე ტვირთს სხვებს უმსუბუქებს.
وَالْخَيْرُ فَاعِلُهُ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
სიკეთის მოქმედია იგი
ფარულად თუ აშკარად.
فِي الْخَلْقِ هَيْبَتُهُ
فِي الْحَقِّ غَيْبَتُهُ
ქმნილებაშია მისი დიდებულება
ჭეშმარიტებაშია მისი ყოფნა.
تَفُوقُ طِيبَتُهُ
جِنًّا وَإِنْسَانَا
მისი სიკეთე აღემატება
ჯინთა თუ კაცთა მოდგმას.
وَحَبْلُ سُرَّتِهِ
مِنْ حُسْنِ غُرَّتِهِ
მისი სხეულის ნატიფი ხაზი
მისი შუბლის მშვენებიდან იწყება.
مَا مِثْلُ نَظْرَتِهِ
عِزًّا وَإِيْمَانَا
მისი გამოხედვის მსგავსი არაფერია
ღირსებითა და რწმენით სავსე.
قَدْ دَقَّ مَسْرُبَةً
وَفَاقَ مَرْتَبَةً
ნატიფია მისი ტანი
ხარისხით კი ყველას აღემატება.
وَعَزَّ مَنْقَبَةً
سَادَ الْوَرَى شَانَا
სათნოებით ძლევამოსილი
კაცობრიობაზე აღზევებული თავისი დიდებით.
قَلِيلُ لَحْمِ عَقِبْ
وَالْصَّدْرُ مِنْهُ رَحِبْ
მკვრივი ქუსლებით
და მკერდით – ვრცელითა.
فَصْلَ الْخِطَابِ وُهِبْ
فَفَاقَ سَحْبَانَا
მიეცა სიტყვა გადამწყვეტი
და აჯობა ყოველ მჭევრმეტყველს.
كَالْمِسْكِ فِي هَبَبٍ
يَنْحَطُّ مِنْ صَبَبٍ
როგორც მუშკის სურნელი ნიავისას
ისე მოედინება მაღლობიდან.
يُنْسِي أَخَا تَعَبٍ
أَهْلًا وَبُلْدَانَا
დაღლილს ავიწყებს
მშობლიურ კერასა და ქვეყანას.
فَحُبُّهُ إِيمَانْ
وَبُغْضُهُ كُفْرَانْ
მისი სიყვარული რწმენაა
მისი სიძულვილი კი – ურწმუნოება.
يَا وَيْلَ مَنْ قَدْ شَانْ
فِي الْمَدْحِ إِنْسَانَا
ვაი მას, ვინც ჩრდილს აყენებს
საქებარ ადამიანს.
يَا رَبِّ أَسْعِدْنَا
بِنُورِهِ عِدْنَا
ო, უფალო, დაგვაბედნიერე
მისი ნათლით დაგვაბრუნე.
حَتَّى نَرَى الْحُسْنَى
دُنْيَا وَأُخْرَانَا
რათა ვიხილოთ სიკეთე
ამ ქვეყნად და იმქვეყნიურადაც.
صَلَّى وَسَلَّمَ مَنْ
أَوْلَى الْوَرَى مِنَنَا
კურთხევა და მშვიდობა მას
ვინც კაცობრიობას წყალობა უბოძა.
عَلَى الْنَّبِيِّ زَمَنَا
رَبٌّ عَلَا شَانَا
წინასწარმეტყველს ყოველ ჟამს
უფლისგან, ვისი დიდებაც უზენაესია.
كَذَلِكَ الْزَّهْرَا
وَأُمِّهَا الْغَرَّا
ასევე ზაჰრას
და მის დიდებულ დედას.
وَآلِهِمْ طُرَّا
مَا الْبَدْرُ نَاغَانَا
და მათ მთელ მოდგმას
სანამ მთვარე დაგვნათის.