Wonten ing lembah al-Aqiq kita kempal

kita lan para kang mripatipun cemeng nengsemi

Kados pundi pamanggihmu dhumateng Majnun Layla

piyambakipun namung ngrasakake sekedhik saking edan puniki

Dhuh mripatku, saiba nggawe sayahipun aku

lan dhuh tlapakanku, saiba nilaraken aku

Dhuh atiku kang alit, dadia sabar

dhumateng tiyang-tiyang kang wus misah saking aku

Aku misah saking dheweke kabeh ing dinten Senen

dinten Selasa enjang, aku ngrasakake kasepen tanpa dheweke

Dheweke iku para bendara luhur kang nilarake aku

nggawe aku nangis luh getih saking mripatku

Aku nangis nganti para peksi

ing dhuwur pang wit-witan padha melas marang aku

Demi Allah, yen aku mati marga kangen

sucenana raga iki nganggo eluhku dhewe

Nangisa kanggo aku lan ngucapa

"Iki wong kang nemahi pati marga mripat-mripat kuwi"

Aku isih ana ing sakiwa tengene kewan tunggangan

nyuwun kanthi asmaning Allah, "Gawanen aku

Menyang panggone kaumku!"

Dheweke lunga tanpa pamitan karo aku

Lungaa dhuh utusanku marang dheweke kabeh

enggala lan ambungen astane dheweke kabeh

Aturna salamku marang dheweke kabeh

mbok menawa dheweke kabeh gelem nampa aku

Utusanku teka kanthi mesem

lan ngucap, "Bungaha, amarga rukun wis dadi duwekmu!

Demi tali prasetya lan janji kang ana

dheweke kabeh wis janji bakal ketemu maneh karo kowe"