يَمِّمْ نَحْوَ الْمَدِينَةْ تَرَى الْأَنْوَارْ
Tumuju marang Madinah, sira bakal weruh cahya-cahya
Jv
Jv
يَمِّمْ نَحْوَ الْمَدِينَةْ تَرَى الْأَنْوَارْ
وَاقْصُدْ حِمَى نَبِيِّنَا طَهَ الْمُخْتَارْ
Tumujuha marang Madinah, sira bakal meruhi cahya
Lan nujuha pangayomaning Nabi kita, Taha sang pinilih
مُحَمَّدْ يَا أَبَا الْزَّهْرَا نَرْجُو نَظْرَةْ
أَرَى الْقُبَّةَ الْخَضْرَا لَيْلًا وَنَهَارْ
Duh Muhammad, dhuh ramane Zahra, kula nyuwun pandulunira
Kula nyawang Kubah Ijo rina klawan wengi
مُحَمَّدْ يَا أَبَا الْقَاسِمْ إِنِّي هَائِمْ
عَسَى تَقْبَلْنِيْ خَادِمْ أَنَا وَالْحُضَّارْ
Duh Muhammad, dhuh ramane Qasim, sayekti kula nandhang brangta
Mugi panjenengan nampi kula dadi abdi, kula lan sedaya ingkang rawuh
فَامْدُدْ يَدَكْ وَالْبَاعَا وَالْذِّرَاعَا
وَاطْلُبْ مِنْهُ الْشَّفَاعَةْ وَقْتَ الْأَسْحَارْ
Mula ulungna astanira, jangkahira, lan lengenira
Lan nyuwuna syafaat marang panjenengane ing titi wanci bangun enjang
وَقِفْ حَوْلَ الْضَّرِيحِ يَا فَصِيحِ
وَاغْسِلْ قَلْبَ الْجَرِيحِ مِنَ الْأَْكْدَارْ
Lan ngadega ing sakupenge pasarean, duh wong kang wasis wicara
Lan kumbaha ati kang tatu saka sakehing rubeda