إِنْ جَبَرْتُــمْ كَسْــرَ قَـلْـبِي
Ef Þið Læknið Brotið Hjarta Mitt
Is
إِنْ جَبَرْتُــمْ كَسْــرَ قَـلْـبِي
أَنتُــمُ أَهْــلُ الزِّمَامْ
Ef þú lagar brotna hjarta mitt,
Þá eruð þið þeir sem halda í taumana og stjórna
أَوْ وَصَلتُمْ يَا حَبَايِبْ
هَكَذَا شَأْنُ الْكِرَامْ
Og ef þið komið, ó ástkæru,
Þannig er háttur göfugra manna
قَالَتْ أَقْمَارُ الدَّيَاجِي
قُلْ لِأَرْبَابِ الْغَرَامْ
Mánarnir sem skína í myrkum nóttum hafa sagt:
„Segðu herrum ástarinnar
كُلُّ مَـنْ يَعْـشَقْ مُـحَـمَّدْ
فِي أَمَانٍ وَسَـلَامْ
Sá sem elskar Múhameð,
Er í öryggi og friði.“
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ دَمْعِي
كَادَ أَنْ يَلْتَقِيَانْ
Tárin mín hafa runnið saman,
Næstum mætast þau í flæði sínu
بَيْنَ سَمْعِي وَفُؤَادِي
بَرْزَخٌ لَا يَبْغِيَانْ
Milli heyrnar minnar og hjarta,
Er hindrun sem ekki fer yfir
وَحَبِيبِي وَجَنَتَاهُ
وَرَدَتَانِ كَالدِّهَّانْ
Og ástkæri minn, kinnarnar hans
Eru tvær rósir, eins og bjart rautt litarefni
وَدُمُوعُ الْعَيْنِ تَجْرِي
مِثْلَ هَطَالِ الْغَمَامْ
Og tárin sem streyma úr augum mínum,
Falla eins og hellingur þungra regnskýja
سَارَتِ الرُكْبَانُ تَسْعَى
قَصْدَهُمْ أَرْضَ الْحِجَازْ
Karavönurnar leggja af stað, hreyfast hratt,
Leita lands Hijaz
وَالْمَطَايَا تَتَرَامَى
بِاضْطِرَابٍ وَاهْتِزَازْ
Og hestarnir stökkva fram ákaft,
Skjálfandi af löngun og óróleika
كُلَّمَا الْحَادِي دَعَاهُمْ
لِلْسُّرَى مَنْ جَدَّ فَازْ
Hvenær sem leiðsögumaðurinn kallar á þá,
Sá sem leggur sig fram af heilindum nær árangri
وَالْهَوَى فِي الْقَلْبِ يَرْمِي
كُلَّ وَقْتٍ بِالسِّهَامِ
Og ástin í hjarta mínu,
Skýtur örvum sínum á hverju augnabliki
أَرْسَـلَ اللَّهُ إِلَـيْـنَا
بِالْـكَـرَامَـاتِ الْـعِـظَامِ
Allah hefur sent okkur,
Stærsta helga gjöf sína
أَحْمَـدَ المُخْـتَـارَ طَـهَ
سَـيِّدَ الرُّسْـلِ الْكِـرَامِ
Ahmad, hinn útvaldi, Ṭāhā,
Herra allra göfugra sendiboða