عَلَى الْعَقِيقِ اجْتَمَعْنَا
Við Al-Aqiq söfnuðumst saman
Is
عَلَى الْعَقِيقِ اجْتَمَعْنَا
نَحْنُ وَسُودُ الْعُيُونِ
Við al-Aqiq dalinn komum við saman
við og hin dökkeygðu
مَا ظَنِّ مَجْنُونَ لَيْلَى
قَدْ جُنَّ بَعْضَ الْجُنُونِ
Hvað hyggur þú um brjálæðinginn hans Laylu?
Hann bar aðeins brot af þessu brjálæði
فَيَا عُيُوني عَيَوْنِي
وَيَا جُفُونِي جَفَوْنِي
Ó augu mín, hversu mjög þau mæddu mig
og ó augnlok mín, hversu mjög þau brugðust mér
وَيَا قُلَيْبِي تَصَبَّرْ
عَلَى الَّذِي فَارَقُونِي
Ó litla hjarta mitt, vertu þolinmótt
gagnvart þeim sem skildu við mig
فَارَقْتُهُمْ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ
صُبْحَ الثَّلَاثَا وَاحِشُونِي
Ég skildi við þau á mánudegi
á þriðjudagsmorgni var ég hrelldur án þeirra
هُمْ سَادَةٌ خَلَّفُونِي
أَبْكِي دَماً مِنْ عُيُونِي
Þetta eru göfugir herrar sem skildu mig eftir
grátandi blóðugum tárum úr augum mínum
بَكَيْتُ حَتَّى رَثَانِي
الْطَّيْرُ فَوْقَ الْغُصُونِ
Ég grét þar til jafnvel fuglarnir
á greinunum syrgðu mig
بِاللهِ إِنْ مُتُّ شَوْقاً
بِأَدْمُعِي غَسِّلُونِي
Við Guð, ef ég dey úr þrá
þvoið mér þá með tárum mínum
نُوحُوا عَلَيَّ وَقُولُوا
هَذَا قَتِيلُ العُيُونِ
Kveinið yfir mér og segið
„Hér hvílir sá sem féll fyrir þessum augum“
مَا زِلْتُ حَوْلَ الْمَطَايَا
أَقُولُ بِاللهِ احْمِلُونِي
Enn dvaldi ég við ferðadýrin
og bað: „Við Guð, berið mig“
إِلَى مَنَازِلِ قَوْمِي
سَارُوا وَمَا وَدَّعُونِي
„Til híbýla fólks míns!“
Þau fóru án þess að kveðja mig
رُوحْ يَا رَسُولِي إِلَيْهِمْ
سِرْعاً وَقَبِّلْ يَدَيْهِمْ
Farðu, ó boðberi minn, til þeirra
flýttu þér og kysstu hendur þeirra
وَاقْرَأْ سَلَامِي عَلَيْهِمْ
لَعَلَّهُمْ يَقْبَلُونِي
Flyttu þeim kveðjur mínar
ef til vill munu þau taka mér á ný
جَانِي الْرَّسُول وَهُوَ يَضْحَكْ
وَقَالَ أَبْشِرْ بِصُلْحِكْ
Boðberinn kom til mín brosandi
og sagði: „Fagnaðu, því sættir eru í nánd!“
وَحَيَاةِ عَيْشِكَ وَمِلْحِكْ
هُمْ بِالوِصَالِ وَاعَدُونِي
Tryggð brauðs og salts á milli ykkar varir
þau hafa lofað mér að þið munuð sameinast á ný