قَدْ بَدَا إِلَيَّ نُورُهَا عَشِياً
Her Light Appeared to Me at Dusk
Is
قَدْ بَدَا إِلَيَّ
نُورُهَا عَشِيَّا
Ljós hennar birtist mér
að kveldi dags
ذَاتٌ فَتَنَتْ فِي حُلَى حُسْنِهَا الْبَرِيَّة
Verund sem heillaði sköpunina með skarti fegurðar sinnar
أَسْمَاءٌ جَلِيلَةْ
كَمْ شَفَتْ عَلِيَلا
Tignarleg nöfn
hve mörg hafa þau læknað hinn sjúka
أَمْسَى قَتِيلاً فِي الْهَوَى وَقَضَى الْمَنِيَّةْ
Hann varð ástinni að bráð og mætti dauða sínum
صَا حِ لَا تَلُمْنِي
مَدْحُ الْنَّبِي فَنِّي
Vinur minn, ásaka mig eigi
lofgjörð spámannsins er list mín
خَمْرِيَ وَ دَنِي مِنْ طِلَا ثَغْرِ هَا الدُرِيَّة
Vín mitt og ker eru af hunangi hennar perlu-munns
صَلَى ذُو الْجَلَالِ
عَلَى الْنَّبِي الْغَا لِي
Drottinn tignarinnar blessi
hinn dýrmæta spámann
ثُمَّ الْآلِ ذَوِي الْعُلَا الْصَّحْبِ وَالْذُرِيَّة
Og ættina tignu, félagana og afkomendurna