مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
Hvenær skal hið harmþrungna og þjáða hjarta snúa aftur til vistarvera yðar?
Is
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Hvenær skyldi hjarta hins þjáða og örmagna snúa aftur til dvalar ykkar
og sól hinnar fögru návistar mæta með guðlegri sýn
كَـوَوْا فـِي جَمْـرَةِ الْحُـبِّ فُؤَادَ الْمُسْتَهَامْ
وَخَطْـبِي فِيهِـمُ خَطْـبِي وَقَـدْ شَـبَّ الْغَرَامْ
Þeir brenndu hjarta hins ástfangna í glóðum kærleikans
og hlutskipti mitt með þeim er þungt þar sem ástríðan blossar
وَدَمْعِـي وَالضَّنَا يُنْبِي عَنِ الْوَجْدِ الضِّرَامْ
وَفِيهِـمْ طَـابَ لِي سَلْبِي وَلَوْ طَالَ الصُّدُودْ
Tár mín og þrekausi vitna um logandi hrifningu
og hjá þeim var sjálfsafsal mitt ljúft þótt aðskilnaðurinn tafi
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Hvenær skyldi hjarta hins þjáða og örmagna snúa aftur til dvalar ykkar
og sól hinnar fögru návistar mæta með guðlegri sýn
أَلَا يَـا حَـادِيَ الرَّكْبِ فَأَوْجِزْ لِي الطَّرِيقْ
وَسِـرْ بِـاللَّهِ فِـي قَلْبِي إِلَى أَعْلَى رَفِيقْ
Ó, leiðtogi lestarinnar, styttu mér leiðina
og ferðastu með Guði í hjarta mínu til hins æðsta félaga
وَإِنْ وَافَـى سَـنَا الْحِـبِّ فَخَيِّـمْ بِالْعَقِيقْ
وَشَـفِّعْ بِـذَوِي الْقُـرْبِ عَسَـى حِبِّي يِجُودْ
Og ef ljómi hins elskaða birtist, sláðu þá tjöldum í Al-Aqiq
og bið um meðalgöngu hinna nánu, ef til vill mun ástvinur minn sýna örlæti
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Hvenær skyldi hjarta hins þjáða og örmagna snúa aftur til dvalar ykkar
og sól hinnar fögru návistar mæta með guðlegri sýn
وَخُـذْ بِـالْمُغْرَمِ الصَّـبِّ لِأَعْتَـابِ الْكِـرَامْ
عَسَـى أَنْ يَرْحَمُـوا صَـبِّي دُمُوعاً بِانْسِجَامْ
Og leiddu hinn lostafulla og þráandi að dyraþrepum hinna göfugu
svo þeir miskunni ef til vill harmi mínum og rennandi tárum
وَيَرْضَـوْنِي عَلَـى عَيْـبِي بِـذَيَّاكَ الْمَقَـامْ
وَيَجْلُـو وَصْـلُهُمْ كَرْبِي وَيَحْلُو لِي الْوُرُودْ
Og að þeir virði mig þrátt fyrir bresti mína í þeirri helgu stöðu
og nálægð þeirra lækni kvíða minn og drykkurinn verði mér sætur
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Hvenær skyldi hjarta hins þjáða og örmagna snúa aftur til dvalar ykkar
og sól hinnar fögru návistar mæta með guðlegri sýn
أَلَا يَـا جِيـرَةَ الشِّعْبِ صِلُوا هَذَا الْفَقِيرْ
وَرِقُّـوا وَارْحَمُـوا شَيْبِي فَهَا دَمْعِي غَزِيرْ
Ó, nágrannar í dalnum, tengist þessum fátæka manni
sýnið mildi og vægið gráum hárum mínum, því tár mín eru þung
وَغُضُّوا الطَّرْفَ عَنْ ذَنْبِي فَبِالْعَفْوِ الْكَبِيرْ
كَــثِيرٌ فَــازَ بِـالْقُرْبِ وَإِطْلَاقِ الْقُيُـودْ
Og lítið fram hjá synd minni, því með hinni miklu fyrirgefningu
hafa margir hlotið nálægð og frelsun úr fjötrum
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Hvenær skyldi hjarta hins þjáða og örmagna snúa aftur til dvalar ykkar
og sól hinnar fögru návistar mæta með guðlegri sýn
صَـلَاةُ الْحِـبِّ لِلْحِـبِّ عَلَـى مَجْلَـى السَّـلَامْ
يُحْيِيـهِ بِهَـا رَبِّـي نَعِيمـاً فِـي الدَّوَامْ
Bæn elskandans til hins ástkæra við birtingu friðarins
sem Drottinn minn lífgar hann með í ævarandi sælu
وَيَسْـرِي فَيْضُـهَا الْوَهْـبِي إِلَى الْآلِ الْكِرَامْ
وَ يُجْدِي شَاكِرُ الشُّرْبِ كَمَالاً فِي الْوُجُودْ
Og megi hinn gjafmildi straumur hennar ná til hinnar göfugu ættar
og veita þeim sem drekkur með þökk fullkomnun í tilverunni