Ó, þú sem komst nær og steigst upp,

Og varðst hreinn í eðli og fjölskyldu,

Þú steigst til hæstu hæða,

Í ferð sem er óviðjafnanleg

Brjóst þitt var opnað í fullkomnun,

Og þú varst aukinn í þekkingu og andlegu ástandi,

Þú varðst sannarlega fyrirmynd,

Þú ert Yāsīn og Ṭāhā

Fyrir þig sýndi Al-Buraq lotningu,

Þegar það sá þig, hinn ástkæra,

Það beygði höfuðið, nálgaðist þig,

Með ljósi þínu birti Guð dýrð sína

Ó þú sem varst veittur Sjö endurteknu versin (al-Fātiḥah)

Og lykillinn að dyrum merkinganna,

Þú steigst upp yfir himnana,

Og bankaðir á hlið þeirra

Þú leiddir spámennina í bæn,

Í helgidómi hinna hreinu,

Síðan svifstu til himnanna,

Meðan sálin þráði löngun sína

Þú hittir Fólk skilaboðanna (spámennina),

Fólk leiðsagnar og merkingar,

Og þú sjálfur varst geislabaugur,

Rísandi í örlæti og dýrð

Þú varst fyrst gefinn fimmtíu bænir,

Síðan var þér veitt léttir til að gleðja þig

Fimm urðu eftir sem skylda og skipun,

Og bænir þeirra eru svaraðar

Og í lokin, megi blessun og friður

Fyrir meistara mínum - svo lengi sem fuglar tíst

Yfir hinum göfuga spámanni,

Svo lengi sem elskandi er heillaður af honum

Og yfir félögunum og fjölskyldunni, höfðingjum,

Leiðtogar mannkyns í góðu,

Og yfir fólki andlegra leyndarmála og hollustu,

Líf þeirra er óviðjafnanlegt.