Því þú ert ljós leiðsagnarinnar í hverri veru

Og þú ert leyndardómur örlætisins, ó besta athvarf

Og þú ert sannarlega hjálpari allrar sköpunar

Og þú ert leiðtogi mannkyns til Guðs hins réttláta

Ó þú sem stendur einn í tign dýrðarinnar

Fyrir hinum eina og einkvæma, sem hvorki fæddist né gat af sér

Ó þú sem lést árnar spretta fram

Af fingrum þínum og svalaðir hernum með liðsinni

Þegar ranglæti skelfir mig og þjakar

Þá mæli ég: Ó herra herranna, ó stuðningur minn

Vertu meðalgangari minn hjá hinum Náðuga vegna synda minna

Og veittu mér það sem mér kom ekki í hug

Og lít á mig ætíð með augum velþóknunar

Og hyl bresti mína með náð þinni til eilífðar

Og sýndu mér samúð með fyrirgefningu þinni sem umvefur mig

Því ég, ó herra minn, hef aldrei vikið frá þér

Ég hef leitað meðalgöngu hins Útvalda, hins göfugasta þeirra

Sem stigu til himna, leyndardóm hins Eina og Einkvæma

Herra fegurðarinnar, háleitur er Guð skapari hans

Því líka honum hef ég engan fundið í allri sköpuninni

Fremstur allra skepna, æðstur sendiboðanna

Gersemi mannkyns og leiðtogi þeirra til réttlætis

Til hans flýði ég, svo Guð mætti fyrirgefa mér

Þetta er það sem ég vona og trúi á

Lofgjörð hans hefur verið iðja mín alla ævi

Og ást hans hjá Drottni hásætisins er minn styrkur

Yfir honum sé hin hreinasta blessun að eilífu

Ásamt friði, án takmarka eða tölu

Og fjölskyldu hans og félögum, mönnum dýrðarinnar öllum

Og þeim sem fylgja þeim í gæsku til eilífðar