Ó þú sem leitar Guðs, ég ítreka orð mín, hlýddu á þau

Ef þú skilur mál mitt, muntu fyrir það ná til Allah

Þú skalt, ó leitandi, neyta víns einingarinnar

Og ef þú þráir meira, þá gleymdu öllu öðru en Honum

Nefndu hið æðsta nafn og brjóttu saman alheiminn til vinnings

Kafaðu í haf eilífðarinnar, því það er haf Allah

Kafaðu í haf ljómanns, merkingarinnar og leyndardómanna

Máðu út þessa heima, svo hjarta þitt nái þrá sinni

Hverf í Hinum dýrkaða og bragðaðu merkingu vitnisburðarins

Því þessi tilvist er ekkert nema ljós Allah

Jarðríkið og himnaríkið, sem og hið guðlega veldi

Allt eru það einungis lýsingar, en Verundin er hið nefnda

Hverf frá eiginleikunum og eyðstu í Verund Verundarinnar

Þetta eru hvikul litbrigði sem eiga endurkomu til Allah

Hjá Honum er endirinn og frá Honum er upphafið

Nú hefur Hann birst og alheimurinn er í skrúða Hans

Alheimurinn er spegill Hans og birtingarmynd eiginleikanna

Múhameð er ljós Verundarinnar, blessun Allah sé yfir honum

Al-Alawi mælir orð sem hljóta velþóknun

Hugirnir glatast í hrifningu og hverfa í verund Allah