Ég eyði nóttum mínum að kalla hátt,

Hjarta mitt bráðnar af sorgareldi

Ástkærinn sló mig með yfirþyrmandi ást,

Og þeir sögðu: „Hann er orðinn vitlaus!“ Ó, þolgæði mitt!

Ást Allah er brennandi logi,

Sem eyðir bæði sál og líkama.

Frumeind af ást til miskunnsama Drottins

Fjarlægir allan harm á Degi Kallanna

Ég hef orðið ástfanginn af Guði, og ég get ekki verið þolinmóður,

Því eldur ástar hans brennur í hjarta mínu

Ég elska þig, ó Skapari allra vera,

Við sannleika þinn, Drottinn minn, þú einn ert markmið mitt

Allt lof er þitt, Drottinn minn, í hverju ástandi,

Því þú ert sá eini, án tölu eða félaga

Ó fólk ástarinnar, við Allah, þið eruð

Í ljúfu lífi og sælu að eilífu.