Hver er sem Ahmad í báðum heimum?

Fullt tungl, öll sköpunin glatast í fegurð hans.

Hver er sem hann? Drottinn hásætisins hefur tignað hann

Í sköpun og lund hefur Guð sannarlega honum gefið.

Og sólin roðnar af ljómanum við upprás hans

Hugur manna dvelur í undrun við að skilja kjarna hans.

Sæll sé Guð, hve ljúfar eru dygðir hans

Hann hlaut fegurðina, hve skært er ásjóna hans.

Ó, Arabar í Nuqa-dal, ó, fólk frá Kadhima

Í yðar byggð dvelur tungl sem á griðastað í hjartanu.

Blessun sé yfir honum frá Drottni hásætisins er sólin rís

Engin sól né vegvísir hefur jafnast á við brautir hans.

Guð hefur gefið mér lofgjörð um hinn útvalda

Megi ég sjást meðal þeirra sem tigna nafn hans.

Þegar ég kem að lesa skrá verka minna

Á ég engan nema þann sem vísar mér á náð sína.

Múhameð er herra beggja heima, herra anda og manna

Og herra beggja hópa, Araba sem og annarra.

Hann er hinn elskaði, hvers meðalgöngu er vænst

Gegn hverri þeirri skelfingu sem að oss ræðst.

Spámaður vor, sem býður hið góða og bannar hið illa

Enginn er sannorðari en hann, hvort sem er í „nei“ eða „já“.

Sem blóm í ferskleika og fullt tungl í tign

Sem úthaf í örlæti og sem tíminn í staðfestu.

Ó, Drottinn, fyrir hinn útvalda, lát oss ná markmiðum vorum

Og fyrirgef oss það sem liðnum er, ó, þú takmarkalaust örláti.

Og Guð, fyrirgef öllum múslimum syndir þeirra

Fyrir það sem þeir lesa í Al-Aqsa og hinu helga húsi.

Fyrir tign þess sem á heima í griðastaðnum í Tayba

Og hvers nafn er meðal hinna dýrustu eiða.