Ó, sendiboði Drottins heimsins, Hins Hæsta

þjónn þinn hefur kallað: Ó, sendiboði, kom þú nær!

Þjónn þinn hefur kallað, ó sendiboði, svo lát mig eigi virðast

snauðan eða þurfan neins nema Guðs, Hins Háttupphafna

Þjónn í hinu fjarlægasta vestri ákallar Múhameð

og sér engan annan en sendiboðann sem athvarf sitt

Þjónn sem dvalið hefur við dyrnar, fullur vonar

um göfugar viðtökur, þótt bið hans hafi dregist á langinn

Allir aðrir en Ahmad hafa smækkað í augum mínum, því sannlega

vænti ég mikillar gæfu frá Vegvísi allra þjóna

Ó, þú göfugi að lyndi og örláti, hvað sérð þú

fyrir gest hins Náðuga, sem flutt hefur bæn sína svo vel

Veit honum, af örlæti handar þinnar, ó, Hinn Útvaldi

sköpunarinnar, gjöf sem aldrei tekur enda

Því í sérhverri lifandi veru hefur þú blessun lagt

og ég, líkt og auðmjúkur biðill, þrái gæsku þína

Yfir þér séu bænir Guðs og friður Hans

er nái til förunauta spámannsins og ættar hans