Í Medina á ég ástvini sem þegar þeir líta

til mín, hverfa áhyggjur mínar og meinið eyðist

Hjartað fyllist nálægð og mikilli gleði

og farsæld og sigur fylgja mér

Ó, íbúar Tayba, komið fljótt því ég er sjúkur af þrá

og þess sem ég vonaði bíð ég nú

Það er yðar siður að þegar elskandinn

kallar á yður með tungu kærleikans, hlýtur hann bót

Kærleikurinn fyllir brjóst mitt, fremur hefur hann mótast

í persónu í minni mynd, ef myndir gefa eitthvað í skyn

Ó, meistari spámannanna, bjarga mér, því ég á

engin önnur ráð en þann kærleika frá þér sem ég geymi

Guði sé lof fyrir dýrmæta fæðingu þína sem gladdi

alla jörðina og eyddi öllu mótlæti

Dagur sem lýsti upp heiminn, svo hvorki sól

né tungl hafa nokkru sinni skinið á annan eins

Kveðja til þín frá ilmandi hjarta

sem fær aukinn ilm frá þínum eigin dýra anda

Sá sem spyr mig: „Eftir hverju þráir þú?“, ég svaraði honum:

„Ég þrái Tayba af takmarkalausri þrá“

Ó, flugstjóri, lát mig lenda þegar þú eygir

hina grænu hvelfingu og herbergin sem þar skína

Þar stefni ég að glugga spámannsins til þess

að biðja Guð fyrirgefningar þar sem syndir eru fyrirgefnar

Blessun Guðs sé yfir þér svo lengi sem lesnar eru

vers og súrur á fæðingarhátíð þinni

Og yfir fjölskyldunni, förunautunum og öllum fylgjendum

sem og hjálparanum, ásnum og ástvinunum sem mættir eru