Ég hef gert óréttlæti við leið þess sem bað á nóttunni

Þar til fætur hans kvörtuðu undan sársauka og bólgu

Og hann batt innri líffæri sín gegn mikilli hungri,

Falið viðkvæma húð sína undir steini bundnum um mittið

Há fjöllin úr gulli reyndu að tæla hann,

En hann sýndi þeim í staðinn hina sönnu merkingu upphækkunar

Aðstæður hans af meinlætum og þörf staðfestu aðeins afskiptaleysi hans gagnvart veraldlegum áhyggjum,

Því jafnvel brýn þörf getur ekki ráðist á slíka óaðfinnanlega dyggð

Hvernig gæti brýn þörf slíks manns dregið hann að heiminum,

Þegar ef það væri ekki fyrir hann, hefði heimurinn aldrei komið fram úr ekki tilveru?

Múhameð er herra tveggja heima, herra djöfla og manna,

Og herra tveggja hópa, Araba og óaraba

Spámaður okkar, sem skipar hið góða og bannar hið illa,

Enginn er sannari við orð sín, hvort sem það er „já“ eða „nei“

Hann er ástvinurinn, sem vonast er til að fá fyrirbæn hans

Gegn öllum ógnvekjandi hlutum sem taka okkur með stormi

Hann hefur kallað fólk til Allah, svo þeir sem halda fast við hann

Eru að halda fast við reipi sem mun aldrei brotna

Hann fór fram úr öðrum spámönnum bæði í formi og göfugum karakter,

Og enginn hefur komist nálægt honum í þekkingu eða hreinni örlæti

Þeir allir biðja sendiboða Allah um aðeins handfylli af vatni

Frá hafinu hans, eða sopa frá endalausri rigningu hans

Þeir allir stöðva fyrir honum samkvæmt mælikvarða sínum,

Sem diakritískir punktar á þekkingu hans, eða hljóðmerki á visku hans

Hann er sá sem í honum voru fullkomnuð merking og form,

Og þá valdi sá sem skapaði alla mannkynið hann sem ástvin sinn

Hann er langt frá því að hafa nokkurn jafningja í dyggðum sínum,

Því í honum er kjarni fullkomnunar óskiptur

Slepptu því sem kristnir menn hafa haldið fram um spámann sinn,

Fyrir utan það geturðu sagt hvað sem þú vilt í lofsöng um hann

Þú getur eigna honum hvað sem þú vilt af göfgi til kjarna hans,

Og til stöðu hans, hvað sem þú vilt af mikilleika

Sannarlega hefur há verðleiki sendiboða Allah engin ystu mörk

Sem gæti verið tjáð af tungu manns

Ef kraftaverk hans væru eins mikil og staða hans,

Myndi bara hljóðið af nafni hans vekja dauðar bein til lífs

Hann prófaði okkur ekki með hlutum sem myndu þreyta vitsmuni okkar,

Af áhyggjum fyrir okkur, svo við féllum ekki í efa eða ringulreið

Mannkynið er ófært um að skilja sanna kjarna hans,

Nálægt og fjarlægt, þeir eru orðlausir

Eins og sólin, sem frá fjarlægð virðist lítil fyrir berum augum,

En nálægt myndi hún deyfa og blinda sjónina

Hvernig geta sofandi fólk skynjað sanna veruleika hans

Í þessum heimi, meðan þau eru annars hugar frá honum af draumum sínum?

Þekkingin sem við höfum um hann er sú að hann er maður,

Og að hann er bestur allra sköpunarverka Allah

Hvert kraftaverk sem göfugu sendiboðarnir komu með

Var aðeins tengt þeim í gegnum ljós hans

Sannarlega er hann sól örlætis og þeir eru reikistjörnur hennar,

Sem sýna ljós sín fyrir fólk í myrkrinu

Hversu örlát er sköpun spámanns skreytt með framúrskarandi karakter!

Svo náðugur með fegurð, og geislandi af andliti

Eins og blóm í ferskleika og fullt tungl í tign,

Eins og haf í hreinni örlæti og eins og Tíminn sjálfur í styrk ákvörðunar

Bara frá tignarlegu útliti hans, jafnvel þegar hann var einn,

Virtist hann eins og meðal mikils hers og fylgdarliðs

Það var eins og glitrandi perlur, verndaðar í skeljum sínum,

Koma frá bæði tali hans og geislandi brosi

Engin ilmur gæti nokkurn tíma jafnast á við jörðina sem heldur göfugu formi hans,

Hversu sæll er sá sem finnur lykt af þeirri blessuðu jörð eða kyssir hana!