حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
Fögur mær sem fær okkur til að dvelja
Is
حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
دَوْمًا وَتَعْرِفُنَا
Hin fagra dvelur hjá okkur
hún þekkir okkur ávallt
حَلَّتْ لِتَمْنَحَنَا
عَدْلًا وَإِحْسَانَا
Hún kom til að veita okkur
réttlæti og gæsku
مِنْ قُدْرَةٍ شَرُفَتْ
مَيْمُونَةٌ عُرِفَتْ
Af göfugum mætti
gæfusamleg og kunn
بِالْحُسْنِ قَدْ وُصِفَتْ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
Lýst með fegurð
í leynum og opinberlega
تَكَامَلَتْ أَلَقَا
خَلْقًا حَكَى خُلُقَا
Hún fullkomnaðist í ljóma
sköpunin líktist lyndinu
وَالْكُلُّ مُتَّسِقا
مِنْهُ الْضِّيَا بَانَا
Allt er í samræmi
frá honum birtist ljóminn
رَاقَتْ مَشَارِبُهَا
نِيلَتْ مَطَالِبُهَا
Lindirnar urðu tærar
óskirnar voru uppfylltar
صَارَتْ مَنَاقِبُهَا
لِلْفَخْرِ كَيْوَانَا
Kostir hennar urðu
háttmörk stoltisins
عَمَّتْ مَآثِرُهَا
سَارَتْ بَشَائِرُهَا
Afrekin breiddust út
fagnaðarerindin bárust
تَهْدِي خَوَاطِرُهَا
الْأَرْوَاحَ إِيقَانَا
Hugsanirnar leiða
sálirnar til vissu
فِي وَصْفِهِ عِبَرٌ
لَمْ يَحْكِهَا بَشَرٌ
Í lýsingu hans er lærdómur
sem enginn maður hefur mælt
وَالْكُلُّ مُنْبَهِرٌ
مَا انْفَكَّ هَيْمَانَا
Og allir eru gagnteknir
ætíð í ástarvímu
فَقَامَةٌ رَبْعَةْ
كَمَا تَرَى طَبْعَهْ
Vöxturinn var meðallag
eins og eðlið sýnir
تَفُوقُ بِالطَّلْعَهْ
مَنْ طَالَ سِيقَانَا
Hann gnæfir með ásýnd sinni
yfir þá sem hávaxnir eru
فِي وَجْهِهِ قَمَرٌ
فِي ثَغْرِهِ دُرَرٌ
Í andliti hans er tungl
í munni hans eru perlur
فِي نُطْقِهِ خَفَرٌ
بِالْصَّمْتِ قَدْ زَانَا
Í máli hans er hógværð
prýdd af þögninni
وَجَبْهَةٌ عَرُضَتْ
لِلَّهِ قَدْ خُفِضَتْ
Og ennið var breitt
og fyrir Guði laut það
وَبِالْنُّهَى نَهَضَتْ
عِزًّا وَعِرْفَانَا
Með visku reis það
í tign og þekkingu
فِي وَجْهِهِ بَلَجٌ
فِي عَيْنِهِ دَعَجٌ
Í andliti hans er birta
í augum hans er djúpur svarti
فِي حَاجِبٍ زَجَجٌ
بِالْحُسْنِ مُزْدَانَا
Í augabrúnunum er fínlegur bogi
skreyttur fegurð
إِنْ رِيءَ يَتْبَعُهُ
نُورًا يُزَامِنُهُ
Ef hann sést, þá fylgir
ljós sem fylgir honum ætíð
فَالْأَنْفُ مَارِنُهُ
أَقْنَى وَحِدْبَانَا
Nefið er tignarlegt
beinvaxið og hvelft
وَثَغْرُهُ ضَلِعٌ
وَالْصَّدْرُ مُتَّسِعٌ
Munnurinn er fylltur
og brjóstið er breitt
وَالْبَطْنُ مُرْتَجِعٌ
بِالْصَّدْرِ خَمْصَانَا
Kviðurinn er jafn
brjóstinu í grannleika
وَالْوَجْهُ دُرِّيٌّ
وَالْلَّوْنُ وَرْدِيٌّ
Andlitið er sem perla
og liturinn sem rós
وَالْرُّوحُ نُورِيٌّ
أَضَاءَ أَكْوَانَا
Og sál hans er ljómandi
upplýsti heima alla
ضَخْمُ الْكَرَادِيسِ
زَاكِي الْأَحَاسِيسِ
Liðamótin voru stór
tilfinningarnar voru hreinar
فَرْدُ الْنَّوَامِيسِ
مَا مِثْلُهُ كَانَا
Einstakur í lögmálum sínum
enginn líkur honum hefur verið
أَكْحَلُ أَجْفَانٍ
أَشْنَبُ أَسْنَانٍ
Augun náttúrulega dökk
tennurnar skínandi og svalar
حَبَّاتُ رُمَّانٍ
هَلْ رَيْتَ رُمَّانَا
Sem granateplafræ
hefur þú séð slík epli?
وَلِحْيَةٌ كَثَّا
تَنَاسَقَتْ بَثَّا
Og skeggið var þétt
í fögru samræmi
وَجُمَّةٌ أَثَّا
لَمْ تَعْدُ آذَانَا
Og hárið var ríkulegt
og náði ekki niður fyrir eyru
بَدْرُ الْدُّجَى فَمُهُ
إِنْ رِيءَ مَبْسَمُهُ
Fullt tungl í myrkrinu er munnur hans
þegar bros hans sést
وَالْكُلُّ مَنْسَمُهُ
بَرًّا وَخُلْجَانَا
Og öll slóð hans er ilmandi
yfir lönd og flóa
فَالْرَّحْمُ وَاصِلُهُ
وَالْكَلُّ حَامِلُهُ
Skylduræknin var hans dygð
hann bar byrðar allra
وَالْخَيْرُ فَاعِلُهُ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
Og góðverkin gerði hann
í leynum og opinberlega
فِي الْخَلْقِ هَيْبَتُهُ
فِي الْحَقِّ غَيْبَتُهُ
Í sköpuninni er tign hans
í sannleikanum er hrifning hans
تَفُوقُ طِيبَتُهُ
جِنًّا وَإِنْسَانَا
Gæska hans gnæfir
yfir anda og menn
وَحَبْلُ سُرَّتِهِ
مِنْ حُسْنِ غُرَّتِهِ
Línan á kviði hans
af fegurð ásýndar hans
مَا مِثْلُ نَظْرَتِهِ
عِزًّا وَإِيْمَانَا
Ekkert er sem tillit hans
í tign og trú
قَدْ دَقَّ مَسْرُبَةً
وَفَاقَ مَرْتَبَةً
Grönn var hárlínan
og tign hans var æðri
وَعَزَّ مَنْقَبَةً
سَادَ الْوَرَى شَانَا
Og göfugir voru kostirnir
hann ríkti yfir sköpuninni
قَلِيلُ لَحْمِ عَقِبْ
وَالْصَّدْرُ مِنْهُ رَحِبْ
Lítið hold á hælum
og brjóstið var rúmgott
فَصْلَ الْخِطَابِ وُهِبْ
فَفَاقَ سَحْبَانَا
Hann hlaut skýra mælsku
og bar af öllum ræðumönnum
كَالْمِسْكِ فِي هَبَبٍ
يَنْحَطُّ مِنْ صَبَبٍ
Sem moskus í golunni
hann stígur létt sem af hæð
يُنْسِي أَخَا تَعَبٍ
أَهْلًا وَبُلْدَانَا
Hann lætur hinn þreytta gleyma
fjölskyldu og föðurlandi
فَحُبُّهُ إِيمَانْ
وَبُغْضُهُ كُفْرَانْ
Því ást á honum er trú
og hatur á honum er vantrú
يَا وَيْلَ مَنْ قَدْ شَانْ
فِي الْمَدْحِ إِنْسَانَا
Vei þeim sem smánar
manninn í lofsöngnum
يَا رَبِّ أَسْعِدْنَا
بِنُورِهِ عِدْنَا
Ó Drottinn, gleð okkur
með ljósi hans snúðu okkur aftur
حَتَّى نَرَى الْحُسْنَى
دُنْيَا وَأُخْرَانَا
Þar til við sjáum hið fagra
í þessum heimi og næsta
صَلَّى وَسَلَّمَ مَنْ
أَوْلَى الْوَرَى مِنَنَا
Blessun og friður sé með þeim
sem veitti mönnum gjafir
عَلَى الْنَّبِيِّ زَمَنَا
رَبٌّ عَلَا شَانَا
Yfir spámanninum ávallt
Drottinn hvers tign er há
كَذَلِكَ الْزَّهْرَا
وَأُمِّهَا الْغَرَّا
Sömuleiðis yfir Az-Zahra
og móður hennar hinni björtu
وَآلِهِمْ طُرَّا
مَا الْبَدْرُ نَاغَانَا
Og fjölskyldu þeirra allri
svo lengi sem tunglið skín á okkur