وَاصَلُونِي بَعْدَ بُعْدِي
Þeir veittu mér samfundi eftir fjarlægð mína
Is
Is
وَاصَلُونِي بَعْدَ بُعْدِي
وَرَعُوا سَالِفَ عَهْدِي
Þeir veittu mér einingu eftir fjarlægð mína
og heiðruðu vorn forna sáttmála
وَعلَى رَغْمِ الْحَسُودِ
أَنْجَزُوا بِالْوَصْلِ وَعْدِي
Þrátt fyrir öfundarmanninn
uppfylltu þeir loforð sitt um einingu
يَا سُرُورْي بالَّتدَاني
يَا هَنَا حَظِّي وَسَعْدِي
Ó, fögnuður minn í þessari nánd!
Ó, sæla gæfu minnar og auðnu!
جَادَ لِي بَدْرِي بِوَصْلِ
يا هَنَائِي نِلْتُ قَصْدِي
Fullt tungl mitt gaf mér einingu af örlæti
ó, sæla mín, ég hef náð takmarki mínu
فَاجْتَمِعْ يَا مَاءَ عَيْني
وانْطَفِي يَا نَارَ وَجْدِي
Sameinist þá, tár augna minna
og slokkna þú, eldur ástríðu minnar
أَنَا فِي لَيْلَةِ أُنْسِي
قَدْ صَفَا مَوْرِدُ وِرْدِي
Ég dvel í nótt samfélags míns
og lind andlegrar svala minnar er tær
وَتَناولْتُ كُؤُوسي
بَين رَيْحَانٍ وَوَرْدِ
Ég hef móttekið bikara mína
í ilmi basilíku og rósa
مِنْ يَدَيْ حُلْوِ الْتثَنيِّ
فَاتِنٍ أَهْيَفِ قَدِّ
Úr höndum þess sem hreyfir sig tignarlega
hrífandi, með grannan og glæsilegan vöxt
تَارَةً يُنْشِدُ خُذْ كَاسِي
وَطَوْراً هَاكَ خَدِّي
Stundum syngur hann: „Taktu bikar minn“
og stundum: „Hér er vangi minn“
إِنْ أَقُلْ يَا أَلْفَ مَوْلَى
قَالَ لِي يَا أَلْفَ عَبْدِي
Ef ég segi: „Ó, þúsundfaldur meistari“
svarar hann: „Ó, þúsundfaldur þjónn minn“
أَوْ سَقَى الْمَمْزُوجَ غَيْرِي
خَصَّنِي بالْصِّرْفِ وَحْدِي
Ef hann gefur öðrum blandaðan drykk
þá útnefnir hann mig einan fyrir þann hreina
في هَوَاهُ دَعْ مَلاَمِي
وَاطْرِحْ غَييِّ وَرُشْدِي
Í ást hans, láttu af ásökunum þínum
og kastaðu burt villu minni og réttsýni
نَارُ وَجْدِي في هَوَاهُ
كَنَعِيمِ الْخُلدِ عِنْدِي
Eldur ástríðu minnar í ást hans
er sem eilíf sæla paradísar í mínum augum