In Al-Aqiq nos reuniva

nos e le beltates de oculos nigre

Que pensa tu del folle de Layla?

Ille suffreva solmente un parte de iste follia

O mi oculos, como vos me fatigava

e o mi palpebras, como vos me abandonava

O mi parve corde, resta patiente

verso illes qui se separava de me

Io me separava de illes le lundo

al aurora de martedi, io languiva sin illes

Illes es nobile seniores qui me lassava

plorante lacrimas de sanguine ex mi oculos

Io plorava usque mesme le aves

super le ramos sentiva pietate de me

Per Deo, si io mori de nostalgia

lava me con mi proprie lacrimas

Lamenta super me e dice

“Ecce un homine occidite per le oculos”

Ancora io restava circa le montaturas

dicente: “Per Deo, transporta me

Al habitationes de mi populo!”

Illes partiva sin dicer me adieu

Vade, o mi messagero, a illes

festina e baisa lor manos

Transmitte mi salutes a illes

forsan illes me acceptara

Mi messagero veniva a me ridente

e diceva: “Gaude pro tu reconciliation!

Per le sacre pan e sal inter vos

illes me promitteva le reunion con te”