Tu es mi deberes e mi offertas libere,

tu es mi discurso e mi labor,

Oh Tu, le direction de mi prece

quando io sta a orar

Tu beltate jace ibi ante me,

a illo io dirige mi totalitate,

Tu secreto jace in mi conscientia interior,

e le corde un Monte Sinai de manifestation.

In le village io videva foco

una nocte, assi io annunciava a mi gente

dicente, “attende hic, pro forsan

io poterea trovar guida”

Io approximava a illo, e ibi illo era—

le Foco del Uno Interpellate (Musa), ante me!

Io esseva vocate ab illo directemente

Retorna mi noctes de proximitate

Plus proxime ancora, approximante le

punto de incontro pro mi union.

Le disintegration de mi montes occurreva,

in timor overwhelming del Manifestate

surgente un secreto, celate

e comprendite per un como me.

Io esseva le Moses de mi era,

desde audiente con mi integre essere.

Assi in mi morte es mi vita,

e in mi vita es mi occision.

Io es indigente e affligite,

sia gentil con mi stato e humilitate.

Omne qui visitava le tumba benedicite (del Propheta Muhammad ﷺ)

Le Propheta retornava le salutation

Ille cognosce creation completemente

Exulta, visitatores de Muhammad

Su facie superava le lunas

Le Senior augmentava su gaudio

Ille appareva in le universo como un lumine

Ante tote le creation de Deo, Muhammad!