O, quam felice es un populo qui attingeva Allah!

E videva nihil in existentia excepto Ille!

Ille approximava los a Se e eligiva los

Ita que lor mentes declarava Ille libere de omne imperfection

Illes non ha inclination a alique altere que Ille

Quomodo poterea illes quando illes spectava Su exaltation?!

Ille removeva le velo de Su cobertura de illes

Ita que illes inhalava un sufflo de Su amor!

Ille manifestava lumine e splendor

a illes, ita que illes diceva, "O Ille Qui es! O Ille Qui es!"

Ita que Ille diceva a illes, "Io es vostre Amante!"

Qual generose Senior! Qual meraviliose Deo!

Io accepta illes qui se repentiva de inter Mi servos

E io non me cura de lo que illes faceva!

Le Regno es Mi Regno! E le Commandamento es Mi Commandamento!

E le Potentia es Mi Potentia! Ergo entra Su sanctuario!

Nemo cognosce le gusto de passion excepto

Illes qui cognosce union!

Nunquam diceva io a mi corde, "Qui es mi amate?"

Excepto que illo diceva, "Allah!"

Quotiens io memora mi Senior,

Io treme in desiderio de incontrar Ille!

Io vaga sol in mi ver extasia;

e mi belle effortio es que io forsan vide Ille!

Ergo specta le universo con reflection

Intra le terra de vostre Senior e Su celos!

E audi quando laudes de Ille es cantate

Dice, "O Ille Qui es! Io es a vostre servicio, Allah!"

Tunc, benedictiones super le Messagero!

Muhammad, quem nostre Senior eligiva!